pl
Koszyk
Bemethyl HBr jest dostarczany przez Rexar jako chemiczny materiał referencyjny jakości badawczej do zastosowań w chemii analitycznej, identyfikacji związków oraz porównawczych procedurach laboratoryjnych. Ten hydrobromek tioeteru pochodnego benzimidazolu jest przeznaczony wyłącznie do kontrolowanych środowisk badawczych wymagających zweryfikowanej tożsamości chemicznej, spójnej dokumentacji strukturalnej oraz powtarzalnych porównań analitycznych.
Materiał jakości badawczej dystrybuowany przez Rexar na terenie Unii Europejskiej.
Bemethyl HBr (CAS 109628-14-0) jest dostarczany w szczelnie zamkniętym opakowaniu laboratoryjnym, wspierającym identyfikowalność, integralność podczas przechowywania oraz prawidłowe procedury postępowania w laboratorium.
Rexar Technical Compound Datasheet (PDF)
Dane dotyczące struktury molekularnej oraz wybrane właściwości fizykochemiczne można sprawdzić tutaj: Bemethyl HBr w PubChem
Bemethyl HBr jest solą hydrobromkową siarkowego pochodnego benzimidazolu o wzorze cząsteczkowym C9H11BrN2S. Jego struktura molekularna łączy skondensowany heterocykl benzimidazolowy z podstawnikiem etylotio oraz powiązanym składnikiem hydrobromkowym.
Związek opiera się strukturalnie na bicyklicznym układzie benzimidazolowym złożonym z pierścienia benzenowego skondensowanego z pięcioczłonowym pierścieniem imidazolowym zawierającym azot. Do szkieletu heterocyklicznego przyłączona jest grupa etylotio, wprowadzająca podstawnik siarkowy odmienny od układu aromatycznego.
Główną cechą strukturalną Bemethyl HBr jest rdzeń benzimidazolowy, będący skondensowanym bicyklicznym układem heteroaromatycznym zawierającym dwa atomy azotu. Fuzja pierścienia benzenowego i imidazolowego tworzy stosunkowo sztywny i sprzężony szkielet molekularny.
Układ benzimidazolowy zapewnia chemicznie odmienne środowiska atomów węgla aromatycznego i azotu, które mogą generować charakterystyczne sygnały podczas analiz chromatograficznych i spektroskopowych.
Bemethyl HBr zawiera skondensowany bicykliczny szkielet heterocykliczny, w którym sześcioczłonowy pierścień benzenowy współdzieli dwa sąsiednie atomy węgla z pięcioczłonowym pierścieniem imidazolowym zawierającym azot.
Ta skondensowana architektura tworzy sprzężony układ strukturalny, który można charakteryzować za pomocą technik chromatograficznych, spektrometrii mas, spektroskopii w podczerwieni i rezonansu magnetycznego jądrowego.
Wzór cząsteczkowy C9H11BrN2S odpowiada strukturze zawierającej węgiel, wodór, brom, azot i siarkę rozmieszczone w kilku chemicznie odmiennych środowiskach strukturalnych.
Połączenie funkcjonalności aromatycznych, heterocyklicznych i siarkowych zapewnia wiele cech strukturalnych przydatnych w porównawczej identyfikacji analitycznej.
Bemethyl zawiera podstawnik etylotio, w którym siarka tworzy połączenie pomiędzy szkieletem benzimidazolowym a grupą etylową. Ta funkcjonalność siarkowa tworzy chemicznie odrębne środowisko w obrębie cząsteczki.
Grupa tioeterowa może wpływać na polaryzowalność molekularną, zachowanie chromatograficzne i fragmentację w spektrometrii mas, natomiast część etylowa zapewnia charakterystyczne środowiska protonów i atomów węgla alifatycznego.
Struktura benzimidazolowa zawiera dwa atomy azotu w pięcioczłonowej części heterocyklicznej skondensowanego układu pierścieniowego. Te środowiska azotowe różnią się elektronowo od atomów węgla skondensowanego pierścienia benzenowego.
Obecność azotu heterocyklicznego wpływa na zachowanie protonacyjne, właściwości wiązań wodorowych i oddziaływania z polarnymi środowiskami chromatograficznymi.
Grupa etylotio stanowi krótki podstawnik alifatyczny połączony z rdzeniem heterocyklicznym poprzez siarkę. Zawiera chemicznie odmienne środowiska metylenowe i metylowe, które mogą dawać charakterystyczne sygnały podczas analizy NMR protonu i węgla.
Podstawnik ten stanowi również marker strukturalny, który może pomóc w odróżnieniu Bemethyl od niepodstawionego benzimidazolu oraz innych strukturalnie pokrewnych heterocyklicznych związków referencyjnych.
Bemethyl HBr jest dostarczany w postaci soli hydrobromkowej. Obecność składnika hydrobromkowego odróżnia materiał od odpowiadającej mu neutralnej struktury macierzystej i wpływa na całkowity skład molekularny oraz masę cząsteczkową materiału referencyjnego.
Forma soli powinna być uwzględniana przy porównywaniu danych dotyczących masy cząsteczkowej, obserwacji w spektrometrii mas, składu pierwiastkowego i dokumentacji referencyjnej.
Struktura benzimidazolowa zawierająca azot posiada miejsca zdolne do udziału w oddziaływaniach polarnych i wiązaniach wodorowych. Jonowy charakter związany z formą hydrobromkową może dodatkowo wpływać na oddziaływania w polarnych środowiskach analitycznych.
Te cechy strukturalne mogą wpływać na solwatację, upakowanie krystaliczne, retencję chromatograficzną oraz przygotowanie próbek w zależności od zastosowanego systemu analitycznego.
Bemethyl HBr łączy skondensowany aromatyczny heterocykl z podstawnikiem zawierającym siarkę i składnikiem soli hydrobromkowej. Powstaje w ten sposób struktura molekularna zawierająca zarówno obszary aromatyczne, jak i polarne.
Równowaga pomiędzy układem pierścieni benzimidazolowych, funkcjonalnością tioeterową i formą soli ma znaczenie przy ocenie wyboru rozpuszczalnika, warunków chromatograficznych i przygotowania próbek do analizy.
Skondensowany rdzeń benzimidazolowy jest stosunkowo sztywny, natomiast podstawnik etylotio wprowadza ograniczoną elastyczność rotacyjną poza aromatycznym układem heterocyklicznym. Cząsteczka łączy więc konformacyjnie ograniczony układ pierścieniowy z krótkim elastycznym podstawnikiem.
W standardowym przedstawieniu molekularnym nie występuje zdefiniowane centrum stereogeniczne, a związek jest przedstawiany bez określonej stereochemii.
W warunkach chromatografii cieczowej retencja może być zależna od aromatycznego szkieletu benzimidazolowego, heterocyklicznych atomów azotu, podstawnika zawierającego siarkę oraz właściwości jonowych związanych z formą hydrobromkową.
Czas retencji i kształt pików mogą zmieniać się w zależności od składu fazy ruchomej, pH, chemii fazy stacjonarnej, temperatury, siły jonowej i stężenia próbki.
Metody oparte na chromatografii cieczowej mogą być stosowane do jakościowego porównania tożsamości, profilowania czystości oraz weryfikacji czasu retencji Bemethyl HBr jako materiału referencyjnego.
Ponieważ strukturalnie pokrewne związki benzimidazolowe mogą wykazywać podobne właściwości fizykochemiczne, optymalizacja chromatograficzna może być przydatna przy odróżnianiu Bemethyl HBr od innych pokrewnych heterocyklicznych związków referencyjnych.
Bemethyl HBr ma masę cząsteczkową około 259,17 g/mol dla składu hydrobromkowego. Interpretacja danych spektrometrii mas powinna uwzględniać formę soli, ponieważ warunki jonizacji mogą ujawniać głównie formy związane z organicznym składnikiem Bemethyl, a nie nienaruszonym neutralnym zespołem solnym.
Charakterystyczne jony molekularne i fragmentacyjne związane ze szkieletem benzimidazolowym i etylotio mogą wspierać potwierdzenie struktury w porównaniu z uwierzytelnionymi danymi referencyjnymi.
Analiza protonowego NMR może wykazywać charakterystyczne rezonanse związane z aromatycznymi protonami benzimidazolu oraz środowiskami metylenowymi i metylowymi podstawnika etylotio.
Analiza węglowego NMR może dostarczać rozróżnialnych sygnałów odpowiadających atomom węgla pierścienia aromatycznego, heterocyklicznym środowiskom węglowym oraz alifatycznym atomom węgla grupy etylowej.
Analiza w podczerwieni może ujawniać cechy absorpcyjne związane z heterocyklem benzimidazolowym, aromatycznymi środowiskami C-H, alifatycznymi wiązaniami C-H oraz funkcjonalnościami zawierającymi siarkę.
Uzyskany profil w podczerwieni może dostarczać uzupełniających informacji strukturalnych podczas porównania z uwierzytelnionym widmem referencyjnym uzyskanym w równoważnych warunkach analitycznych.
Sprzężony szkielet benzimidazolowy tworzy aromatyczny chromofor umożliwiający chromatograficzną detekcję UV. Odpowiednie długości fal detekcji powinny być dobierane na podstawie zmierzonych właściwości absorpcyjnych i zwalidowanych metod laboratoryjnych.
Skondensowany aromatyczny układ heterocykliczny w istotny sposób przyczynia się do profilu absorpcji UV związku i może wspierać jego detekcję analityczną w odpowiednich procedurach chromatograficznych.
Bemethyl HBr jest dostarczany jako proszek laboratoryjny. Właściwości stanu stałego, takie jak krystaliczność, morfologia cząstek, wilgotność resztkowa i zawartość pozostałości rozpuszczalników, mogą zależeć od procesów produkcji, tworzenia soli i oczyszczania.
Laboratoria analityczne mogą stosować zachowanie podczas topnienia, analizę proszku lub porównanie spektroskopowe jako dodatkowe wskaźniki tożsamości, gdy jest to właściwe.
Bemethyl HBr może służyć jako jakościowy związek referencyjny w weryfikacji strukturalnej i porównawczych procedurach analitycznych obejmujących LC-MS, HPLC, NMR oraz spektroskopię w podczerwieni. Procedury laboratoryjne mogą obejmować porównanie czasów retencji, potwierdzenie masy cząsteczkowej oraz porównawcze profilowanie widmowe.
Bemethyl HBr można strukturalnie sklasyfikować jako pochodną benzimidazolu zawierającą siarkę, dostarczaną w postaci soli hydrobromkowej. Jego struktura łączy skondensowany heteroaromatyczny układ zawierający azot z podstawnikiem etylotio.
Ta kombinacja zapewnia zdefiniowane markery strukturalne do analitycznego odróżniania od niepodstawionego benzimidazolu i innych pokrewnych związków heterocyklicznych.
Rdzeń benzimidazolowy składa się z pierścienia benzenowego skondensowanego z pięcioczłonowym heterocyklem zawierającym azot. Taki układ tworzy sprzężony bicykliczny szkielet molekularny z chemicznie odmiennymi środowiskami aromatycznymi i heterocyklicznymi.
Skondensowany układ pierścieniowy zapewnia użyteczne właściwości spektroskopowe i chromatograficzne do porównań analitycznych i weryfikacji tożsamości.
Grupa etylowa połączona poprzez siarkę stanowi charakterystyczną cechę strukturalną Bemethyl. Atom siarki łączy rdzeń heterocykliczny z dwuwęglową grupą alifatyczną, tworząc odrębne środowiska w pobliżu siarki oraz w terminalnej grupie metylowej.
Rozróżnienie analityczne może zatem opierać się zarówno na aromatycznych sygnałach benzimidazolu, jak i na charakterystycznych cechach podstawnika etylotio.
Skondensowana część benzenowa szkieletu benzimidazolowego zawiera środowiska protonów aromatycznych, które mogą dawać charakterystyczne wzory multipletowe podczas analizy protonowego NMR.
Ich przesunięcia chemiczne zależą od sąsiedniego pierścienia heterocyklicznego oraz rozkładu elektronowego sprzężonego układu benzimidazolowego.
Azotowa struktura heterocykliczna Bemethyl może ulegać protonacji, a dostarczana forma hydrobromkowa stanowi protonowaną kompozycję soli powiązaną z bromkiem.
pH fazy ruchomej i warunki jonizacji mogą zatem wpływać na retencję chromatograficzną i odpowiedź w spektrometrii mas, szczególnie podczas porównywania materiału w formie soli z odpowiadającym mu składnikiem organicznym.
Wzór cząsteczkowy C9H11BrN2S zawiera jeden atom bromu związany ze składem hydrobromkowym, dwa atomy azotu w szkielecie benzimidazolowym oraz jeden atom siarki w podstawniku etylotio.
Teoretyczny skład pierwiastkowy może wspierać weryfikację tożsamości w połączeniu ze spektrometrią mas, analizą spektroskopową i odpowiednią dokumentacją referencyjną.
Jako chemiczny materiał referencyjny Bemethyl HBr może być stosowany do jakościowego porównania strukturalnego, rozwoju metod oraz analitycznej weryfikacji tożsamości w laboratoriach badających pochodne benzimidazolu, heterocykle zawierające siarkę lub pokrewne związki referencyjne.
Powtarzalność analityczna zależy od spójnego przygotowania próbek, zwalidowanych parametrów aparaturowych, odpowiedniej dokumentacji referencyjnej oraz kontrolowanych warunków przechowywania.
Każda jednostka jest dostarczana w szczelnie zamkniętym opakowaniu laboratoryjnym zaprojektowanym w celu zachowania integralności materiału podczas przechowywania i transportu. Oznaczenie partii wspiera identyfikowalność i dokumentację wewnętrzną w kontrolowanych środowiskach badawczych.
Opakowanie powinno pozostawać zamknięte, gdy materiał nie jest używany, oraz powinno być chronione przed wilgocią, nadmiernym ciepłem i bezpośrednim światłem.
Jaki jest numer CAS Bemethyl HBr?
Numer CAS stosowany dla Bemethyl HBr to 109628-14-0.
Jaki jest PubChem CID Bemethyl HBr?
Identyfikator związku w PubChem to 9816609.
Jaki jest wzór cząsteczkowy Bemethyl HBr?
Wzór cząsteczkowy to C9H11BrN2S.
Jaka jest masa cząsteczkowa Bemethyl HBr?
Masa cząsteczkowa wynosi około 259,17 g/mol.
Jakie są inne nazwy Bemethyl HBr?
Bemethyl HBr jest również określany jako Bemitil hydrobromide lub Bemethyl hydrobromide.
Jaki typ struktury chemicznej zawiera Bemethyl?
Bemethyl zawiera skondensowany heterocykliczny szkielet benzimidazolowy z podstawnikiem etylotio.
Czy jest to forma hydrobromkowa?
Tak. Ten materiał referencyjny jest dostarczany jako hydrobromek Bemethyl.
W jakiej postaci dostarczany jest Bemethyl HBr?
Jest dostarczany jako proszek laboratoryjny w szczelnie zamkniętym opakowaniu.
Czy ten produkt jest przeznaczony do stosowania u ludzi lub zwierząt?
Nie. Materiał ten jest dostarczany wyłącznie jako laboratoryjny związek referencyjny.
Zastrzeżenie:
Produkt jest dostarczany wyłącznie jako chemiczny materiał referencyjny do celów laboratoryjnych i analitycznych. Nie jest przeznaczony do spożycia przez ludzi ani zwierzęta. Nie jest przeznaczony do stosowania jako żywność, suplement diety, kosmetyk, lek, produkt diagnostyczny ani terapeutyczny.
