pl
Koszyk
Indolepropionamide (IPAM) jest oferowany przez Rexar jako chemiczny materiał referencyjny klasy badawczej do chemii analitycznej, identyfikacji związków oraz porównawczych procedur laboratoryjnych. Chemicznie identyfikowany jako 3-(1H-indol-3-yl)propanamide, ten związek zawierający indol łączy aromatyczny heterocykliczny układ indolowy z łańcuchem bocznym propanamidu i jest przeznaczony wyłącznie do kontrolowanych środowisk badawczych wymagających zweryfikowanej tożsamości chemicznej, spójnej dokumentacji strukturalnej oraz powtarzalnych porównań analitycznych.
Materiał klasy badawczej dystrybuowany przez Rexar na terenie Unii Europejskiej.
Indolepropionamide (IPAM) (CAS 5814-93-7) jest dostarczany w szczelnie zamkniętym opakowaniu laboratoryjnym w celu zapewnienia identyfikowalności, integralności podczas przechowywania oraz właściwych procedur postępowania laboratoryjnego.
Rexar Technical Compound Datasheet (PDF)
Dane dotyczące struktury molekularnej oraz wybranych właściwości fizykochemicznych można znaleźć tutaj: Indolepropionamide (IPAM) w PubChem
Indolepropionamide (IPAM) jest organicznym związkiem zawierającym indol o wzorze cząsteczkowym C11H12N2O. Jego architektura molekularna składa się z układu pierścieniowego indolu połączonego w pozycji 3 z trójwęglowym łańcuchem bocznym propanamidu.
Struktura zawiera dwa atomy azotu i jeden atom tlenu rozmieszczone pomiędzy heterocyklem indolowym a końcową funkcją amidową. Aromatyczny heterocykliczny szkielet, elastyczny łącznik alkilowy i grupa amidowa zapewniają charakterystyczne cechy strukturalne odpowiednie do charakterystyki chromatograficznej, spektrometrii mas i analizy spektroskopowej.
Charakterystycznym elementem strukturalnym Indolepropionamide jest jego rdzeń indolowy. Układ indolowy składa się z pierścienia benzenowego skondensowanego z pięcioczłonowym pierścieniem pirolowym zawierającym azot, tworząc zwarty bicykliczny heterocykl aromatyczny.
Ta skondensowana architektura aromatyczna tworzy stosunkowo sztywny region sprzężony i zapewnia kilka charakterystycznych markerów strukturalnych, które mogą wspierać porównawczą identyfikację analityczną.
W pozycji 3 układu indolowego IPAM zawiera łańcuch boczny propanamidu składający się z krótkiego alifatycznego łącznika zakończonego pierwotną funkcją amidową.
Łańcuch ten wprowadza elastyczność konformacyjną poza sztywnym szkieletem indolowym i tworzy chemicznie odrębny region polarny, który może wpływać na retencję chromatograficzną, rozpuszczalność i zachowanie spektroskopowe.
Wzór cząsteczkowy C11H12N2O opisuje strukturę zawierającą węgiel, wodór, azot i tlen rozmieszczone w kilku chemicznie odmiennych regionach strukturalnych.
Połączenie aromatycznych, heterocyklicznych, alifatycznych i amidowych elementów strukturalnych zapewnia wiele markerów analitycznych do porównawczej identyfikacji związku.
Indolepropionamide zawiera końcową pierwotną grupę amidową. Funkcja ta obejmuje jedną grupę karbonylową i jeden atom azotu i w znacznym stopniu wpływa na lokalną polarność cząsteczki.
Karbonyl amidowy może powodować charakterystyczne pasmo absorpcji w podczerwieni oraz możliwy do rozróżnienia rezonans węgla podczas analizy NMR węgla, natomiast azot amidowy może uczestniczyć w oddziaływaniach wiązań wodorowych.
Jeden atom azotu jest bezpośrednio wbudowany w pięcioczłonową część układu indolowego. Ten pirolowy atom azotu stanowi część aromatycznego heterocyklicznego szkieletu i wpływa na właściwości elektronowe skondensowanego układu pierścieniowego.
Azot indolowy może wpływać na wiązania wodorowe, zachowanie chromatograficzne oraz odpowiedź spektroskopową w różnych warunkach analitycznych.
Rdzeń indolowy zawiera skondensowany układ aromatyczny składający się z regionu benzenowego i pięcioczłonowego pierścienia zawierającego azot. Ten sprzężony szkielet tworzy wiele aromatycznych środowisk protonowych i węglowych.
Regiony te mogą dostarczać charakterystycznych sygnałów NMR i wspierać absorpcję ultrafioletową związaną ze sprzężonym chromoforem indolowym.
Łańcuch boczny propanamidu zawiera alifatyczny segment węglowy łączący pierścień indolowy z końcową grupą amidową. Ten elastyczny region oddziela aromatyczny rdzeń od polarnej funkcji amidowej.
Alifatyczne środowiska metylenowe mogą dawać rozróżnialne rezonanse protonowe i węglowe w NMR oraz przyczyniać się do elastyczności konformacyjnej cząsteczki.
Indolepropionamide zawiera zarówno azot indolowy, jak i pierwotną grupę amidową, które mogą uczestniczyć w międzycząsteczkowych oddziaływaniach wiązań wodorowych w warunkach analitycznych i w stanie stałym.
Tlen karbonylowy stanowi środowisko akceptorowe dla wiązań wodorowych, natomiast atomy wodoru związane z azotem mogą działać jako donory wiązań wodorowych. Oddziaływania te mogą wpływać na solwatację, upakowanie kryształów i zachowanie chromatograficzne.
Cząsteczka łączy hydrofobowy aromatyczny region indolowy z polarną funkcją amidową połączoną krótkim alifatycznym łącznikiem. Powoduje to mieszany charakter strukturalny obejmujący zarówno aromatyczną hydrofobowość, jak i lokalną polarność.
Równowaga ta ma znaczenie przy doborze rozpuszczalników, przygotowaniu próbek oraz warunków chromatografii w fazie odwróconej.
Skondensowany układ indolowy tworzy stosunkowo sztywny szkielet aromatyczny, podczas gdy łańcuch boczny propanamidu wprowadza elastyczność rotacyjną poprzez kilka wiązań węgiel-węgiel.
W standardowej reprezentacji molekularnej nie występuje zdefiniowane centrum stereogeniczne, a związek jest przedstawiany bez określonej stereochemii.
W warunkach chromatografii cieczowej w fazie odwróconej na retencję mogą wpływać aromatyczny szkielet indolowy, polarna funkcja amidowa, alifatyczny łącznik oraz ogólna równowaga między hydrofobowymi i polarnymi regionami strukturalnymi.
Czas retencji i kształt piku mogą się różnić w zależności od składu fazy ruchomej, warunków gradientu, chemii fazy stacjonarnej, temperatury i stężenia próbki.
Metody LC mogą być stosowane do jakościowego porównania tożsamości, profilowania czystości oraz weryfikacji czasu retencji materiału referencyjnego Indolepropionamide.
Połączenie aromatycznego układu indolowego i polarnej grupy amidowej może wymagać optymalizacji składu fazy ruchomej i chemii fazy stacjonarnej w celu uzyskania odpowiedniej retencji i symetrii piku.
Przy masie cząsteczkowej około 188,23 g/mol Indolepropionamide mieści się w zakresie mas odpowiednim do rutynowych analiz LC-MS. Odpowiednie techniki jonizacji mogą umożliwiać wykrywanie protonowanych, deprotonowanych lub adduktowych form molekularnych w zależności od składu rozpuszczalnika, warunków fazy ruchomej i parametrów aparatu.
Fragmentacja może obejmować układ indolowy, alifatyczny łącznik lub region zawierający amid i może wspierać potwierdzenie struktury przy porównaniu z uwierzytelnionymi danymi referencyjnymi.
Analiza protonowego NMR może wykazywać charakterystyczne rezonanse związane z aromatycznymi protonami układu indolowego oraz sygnały pochodzące od alifatycznych grup metylenowych i wymiennych protonów związanych z azotem.
Analiza NMR węgla może dostarczać rozróżnialnych sygnałów odpowiadających aromatycznym i heterocyklicznym atomom węgla, atomom węgla alifatycznego łącznika oraz atomowi węgla karbonylowego amidu.
Analiza w podczerwieni może ujawnić charakterystyczne pasma absorpcji związane z karbonylem amidu, środowiskami N-H, aromatycznymi wiązaniami C-H i alifatycznymi wiązaniami C-H.
Karbonyl amidu może dawać wyraźne pasmo absorpcji wspierające porównanie strukturalne przy ocenie względem uwierzytelnionego widma referencyjnego.
Sprzężony układ pierścieniowy indolu może umożliwiać chromatograficzną detekcję UV. Odpowiednie długości fal detekcji powinny być dobierane na podstawie zmierzonych właściwości absorpcyjnych oraz zwalidowanych metod laboratoryjnych.
Oczekuje się, że skondensowany aromatyczny szkielet heterocykliczny będzie w znacznym stopniu wpływał na profil absorpcji elektronowej związku.
Układ indolowy stanowi główny sprzężony chromofor w Indolepropionamide. Jego skondensowana architektura aromatyczna może w odpowiednich warunkach analitycznych wykazywać charakterystyczną absorpcję ultrafioletową i zachowanie związane z fluorescencją.
Te właściwości optyczne mogą dostarczać dodatkowych markerów analitycznych podczas porównania strukturalnego i identyfikacji związku.
Indolepropionamide jest dostarczany w postaci proszku laboratoryjnego. Właściwości w stanie stałym, takie jak krystaliczność, morfologia cząstek, wilgotność resztkowa i zawartość rozpuszczalników resztkowych, mogą zależeć od procesu produkcji i oczyszczania.
Laboratoria analityczne mogą w stosownych przypadkach wykorzystywać zachowanie podczas topnienia, analizę proszku lub porównanie spektroskopowe jako dodatkowe wskaźniki tożsamości.
Indolepropionamide może służyć jako jakościowy związek referencyjny w weryfikacji strukturalnej i porównawczych procedurach analitycznych obejmujących LC-MS, HPLC, NMR i spektroskopię w podczerwieni. Procedury laboratoryjne mogą obejmować porównanie czasu retencji, potwierdzenie masy cząsteczkowej oraz porównawcze profilowanie widmowe.
Indolepropionamide można strukturalnie sklasyfikować jako związek amidowy zawierający indol, obejmujący skondensowany aromatyczny heterocykl azotowy połączony z końcową grupą propanamidu.
Jego szkielet molekularny różni się od skondensowanych heterocykli wieloazotowych, racetamów i struktur pokrewnych phenibutowi i stanowi charakterystyczną architekturę indol-amid do porównawczych procedur analitycznych.
Szkielet indolowy IPAM składa się z pierścienia benzenowego skondensowanego z pięcioczłonowym heterocyklem zawierającym azot. Ta skondensowana struktura tworzy zwarty i sprzężony aromatyczny region molekularny.
Skondensowana architektura indolowa może powodować charakterystyczną retencję chromatograficzną, absorpcję ultrafioletową i sygnały NMR przydatne w porównaniach analitycznych.
Struktura molekularna zawiera łańcuch propanamidu przyłączony do pozycji 3 szkieletu indolowego. Ten wzorzec podstawienia tworzy określoną relację strukturalną pomiędzy aromatycznym rdzeniem a końcową polarną grupą funkcyjną.
Grupy metylenowe w łańcuchu bocznym mogą zapewniać użyteczne markery spektroskopowe podczas weryfikacji strukturalnej.
Dwa atomy azotu w Indolepropionamide znajdują się w chemicznie odmiennych środowiskach. Jeden stanowi część aromatycznego heterocyklu indolowego, natomiast drugi jest wbudowany w pierwotną grupę amidową.
Te różne środowiska azotowe wpływają na właściwości elektronowe, zdolność do tworzenia wiązań wodorowych oraz charakterystykę spektroskopową cząsteczki.
Indolepropionamide zawiera jedną funkcję karbonylową w obrębie swojej końcowej grupy amidowej. To środowisko karbonylowe wpływa na polarność molekularną i zapewnia charakterystyczny marker spektroskopowy.
Atom węgla karbonylowego może dawać charakterystyczny rezonans w NMR węgla, natomiast jego zachowanie drganiowe może powodować wyraźne pasmo absorpcji w podczerwieni.
Azot indolowy i funkcja amidowa mogą wpływać na zachowanie podczas jonizacji w różnych warunkach analitycznych.
Skład fazy ruchomej, układ rozpuszczalników i parametry jonizacji mogą zatem wpływać na odpowiedź spektrometrii mas i zachowanie chromatograficzne.
Wzór cząsteczkowy C11H12N2O zawiera jeden atom azotu w heterocyklu indolowym, jeden atom azotu w funkcji amidowej oraz jeden atom tlenu związany z karbonylem amidu.
Teoretyczny skład pierwiastkowy może wspierać weryfikację tożsamości w połączeniu ze spektrometrią mas i analizami spektroskopowymi.
Jako chemiczny materiał referencyjny Indolepropionamide może być stosowany do jakościowych porównań strukturalnych, rozwoju metod oraz analitycznej weryfikacji tożsamości w laboratoriach badających pochodne indolu, aromatyczne amidy lub pokrewne heterocykliczne materiały referencyjne.
Powtarzalność analityczna zależy od spójnego przygotowania próbek, zwalidowanych parametrów aparatury, odpowiedniej dokumentacji referencyjnej oraz kontrolowanych warunków przechowywania.
Każda jednostka jest dostarczana w szczelnie zamkniętym opakowaniu laboratoryjnym zaprojektowanym w celu zachowania integralności materiału podczas przechowywania i transportu. Oznaczenie numeru partii wspiera identyfikowalność oraz wewnętrzną dokumentację w kontrolowanych środowiskach badawczych.
Opakowanie powinno pozostawać zamknięte, gdy materiał nie jest używany, i powinno być chronione przed wilgocią, nadmiernym ciepłem oraz bezpośrednim światłem.
Jaki jest numer CAS Indolepropionamide (IPAM)?
Numer CAS to 5814-93-7.
Jaki jest PubChem CID Indolepropionamide?
Identyfikator związku PubChem to 351791.
Jaki jest wzór cząsteczkowy Indolepropionamide?
Wzór cząsteczkowy to C11H12N2O.
Jaka jest masa cząsteczkowa Indolepropionamide?
Masa cząsteczkowa wynosi około 188,23 g/mol.
Jaka jest nazwa chemiczna Indolepropionamide?
Nazwa chemiczna to 3-(1H-indol-3-yl)propanamide.
Do jakiej klasy strukturalnej należy Indolepropionamide?
Indolepropionamide jest związkiem amidowym zawierającym indol, łączącym skondensowany aromatyczny heterocykl z łańcuchem bocznym propanamidu.
Ile atomów azotu zawiera Indolepropionamide?
Struktura molekularna zawiera dwa atomy azotu.
Ile atomów tlenu zawiera Indolepropionamide?
Struktura molekularna zawiera jeden atom tlenu związany z funkcją karbonylową amidu.
W jakiej postaci dostarczany jest Indolepropionamide?
Jest dostarczany jako proszek laboratoryjny w szczelnie zamkniętym opakowaniu.
Czy ten produkt jest przeznaczony do stosowania u ludzi lub zwierząt?
Nie. Materiał jest dostarczany wyłącznie jako laboratoryjny związek referencyjny.
Zastrzeżenie:
Produkt jest dostarczany wyłącznie jako chemiczny materiał referencyjny do celów laboratoryjnych i analitycznych. Nie jest przeznaczony do spożycia przez ludzi ani zwierzęta. Nie jest przeznaczony do stosowania jako żywność, suplement diety, kosmetyk, produkt leczniczy ani do celów diagnostycznych lub terapeutycznych.
