pl
Koszyk
Sulbutiamine (CAS 3286-46-2) jest dostarczany przez Rexar jako chemiczny materiał referencyjny klasy badawczej do chemii analitycznej, weryfikacji strukturalnej oraz laboratoryjnych procedur porównawczych. Ta syntetyczna disiarczkowa pochodna tiaminy jest przeznaczona wyłącznie do kontrolowanych środowisk badawczych wymagających potwierdzonej tożsamości chemicznej, powtarzalnych właściwości analitycznych oraz spójności klasy referencyjnej.
Materiał klasy badawczej dystrybuowany przez Rexar na terenie Unii Europejskiej.
Sulbutiamine jest dostępny bezpośrednio poprzez sklep internetowy Rexar i dostarczany w szczelnym opakowaniu laboratoryjnym przeznaczonym do dystrybucji na terenie Unii Europejskiej.
Rexar Technical Compound Datasheet (PDF)
Karta charakterystyki substancji niebezpiecznej
Sulbutiamine jest syntetyczną disiarczkową pochodną tiaminy (witaminy B1). Strukturalnie składa się z dwóch zmodyfikowanych jednostek tiaminy połączonych centralnym mostkiem disiarczkowym. Cząsteczka zawiera pierścienie pirymidynowe, fragmenty pochodne tiazolu, grupy estrowe oraz wiązania zawierające siarkę w symetrycznej dimerycznej strukturze.
Wzór molekularny C32H46N8O6S2 odzwierciedla obecność wielu heterocykli zawierających azot oraz dwóch atomów siarki tworzących wiązanie disiarczkowe. Przy masie cząsteczkowej 680.9 g/mol Sulbutiamine należy do wyższej klasy małocząsteczkowych syntetycznych związków organicznych stosowanych w badaniach analitycznych.
Centralną cechą strukturalną Sulbutiamine jest wiązanie S–S (disiarczkowe) łączące dwa fragmenty pochodne tiaminy. Wiązania disiarczkowe wykazują właściwości redoks w określonych warunkach laboratoryjnych i mogą być monitorowane analitycznie w badaniach redukcji oraz utleniania.
Obecność atomów siarki wpływa na charakterystyczne wzorce izotopowe w analizie spektrometrii mas oraz charakterystyczne pasma drgań w spektroskopii podczerwieni. Wiązania disiarczkowe zwykle wykazują pasma absorpcji w zakresie 500–550 cm⁻¹.
Każda połowa cząsteczki zawiera zmodyfikowany układ pirymidynowy pochodzący od tiaminy. Heterocykle pirymidynowe nadają aromatyczny charakter oraz określone właściwości absorpcji UV. Sprzężone atomy azotu w pierścieniu wpływają na rozkład elektronów i potencjał tworzenia wiązań wodorowych.
Podstawienia estrowe izomaślanowe zwiększają lipofilowość w porównaniu z niemodyfikowanymi strukturami tiaminy. Ta modyfikacja zmienia zachowanie retencyjne w chromatografii odwróconej fazy.
Ze względu na dimeryczny charakter Sulbutiamine wykazuje częściową symetrię względem osi disiarczkowej. Jednak rotacyjna elastyczność wokół wiązań węgiel–węgiel i węgiel–azot umożliwia istnienie wielu konformacji w roztworze.
Modelowanie konformacyjne może obejmować ocenę kątów torsyjnych wokół grup estrowych i wiązań disiarczkowych. Długość wiązania S–S oraz kąty dwuścienne mogą wpływać na geometrię trójwymiarową w różnych środowiskach rozpuszczalnikowych.
Grupy estrowe wykazują podatność na hydrolizę w silnie kwaśnych lub zasadowych warunkach laboratoryjnych, pozostając stabilnymi w zalecanych warunkach przechowywania. Wiązania amidowe zapewniają stabilizację rezonansową i ograniczoną swobodę rotacji.
Jon molekularny odpowiada masie 680.9 g/mol. Atomy siarki generują charakterystyczne rozkłady izotopowe wynikające z naturalnej obecności izotopów ³²S i ³⁴S. Ścieżki fragmentacji mogą obejmować rozszczepienie grup estrowych lub redukcję wiązania disiarczkowego w określonych warunkach jonizacji.
Wysokorozdzielcza spektrometria mas (HRMS) potwierdza skład elementarny i wspiera procedury weryfikacji strukturalnej.
Spektroskopia podczerwieni może ujawniać pasma absorpcji odpowiadające drganiom karbonylowym estrów, grupom amidowym oraz drganiom wiązań disiarczkowych. Protonowy NMR umożliwia rozróżnienie aromatycznych protonów pirymidynowych od protonów alifatycznych i podstawników metylowych.
Analiza 13C NMR umożliwia potwierdzenie atomów węgla karbonylowego, atomów węgla pierścieni aromatycznych oraz środowisk alifatycznych. Te powtarzalne cechy spektroskopowe wspierają potwierdzanie tożsamości w laboratoryjnych procedurach analitycznych.
Zwiększona lipofilowość Sulbutiamine względem tiaminy wpływa na retencję w układach RP-HPLC. Optymalizacja gradientu może być konieczna do uzyskania pełnej separacji od strukturalnie powiązanych pochodnych lub produktów degradacji.
pH fazy ruchomej i skład rozpuszczalnika mogą wpływać na stabilność estrów oraz symetrię pików. Układy buforowe mogą poprawiać powtarzalność podczas walidacji metod.
Wiązania disiarczkowe mogą ulegać redukcji w określonych warunkach eksperymentalnych, prowadząc do powstania odpowiadających grup tiolowych. W środowisku analitycznym utrzymywanie kontrolowanych warunków redoks zapobiega zmianom strukturalnym podczas przygotowania próbek.
Badania stabilności mogą obejmować ocenę odporności na utlenianie, redukcję lub hydrolizę zgodnie ze standardowymi protokołami laboratoryjnymi.
Sulbutiamine zwykle występuje jako biały krystaliczny proszek. Krystaliczność wpływa na określone właściwości topnienia i spójne właściwości manipulacyjne. Ochrona przed nadmierną wilgocią wspiera długoterminową stabilność przechowywania.
Jaki jest numer CAS Sulbutiamine?
Numer CAS Sulbutiamine to 3286-46-2.
Jaka cecha strukturalna wyróżnia Sulbutiamine?
Sulbutiamine zawiera centralne wiązanie disiarczkowe łączące dwa fragmenty pochodne tiaminy.
W jakiej formie dostarczany jest Sulbutiamine?
Produkt jest dostarczany jako biały krystaliczny proszek w szczelnym opakowaniu laboratoryjnym.
Czy produkt jest przeznaczony do stosowania przez ludzi lub zwierzęta?
Nie. Materiał jest dostarczany wyłącznie jako laboratoryjny związek referencyjny.
Czy Sulbutiamine jest dostępny do wysyłki na terenie UE?
Tak. Zamówienia są realizowane poprzez sklep internetowy Rexar w szczelnym opakowaniu laboratoryjnym.
Wiązanie disiarczkowe obecne w Sulbutiamine wprowadza potencjalne właściwości redoks w kontrolowanych środowiskach laboratoryjnych. Mostki disiarczkowe mogą ulegać odwracalnemu rozszczepieniu do odpowiadających grup tiolowych w warunkach redukujących. W procedurach analitycznych utrzymywanie określonych warunków redoks zapobiega zmianom strukturalnym podczas przygotowania i przechowywania próbek.
Badania redukcji przy użyciu standardowych odczynników laboratoryjnych mogą być stosowane do oceny stabilności strukturalnej i potwierdzania obecności wiązania disiarczkowego. Środowiska utleniające mogą z kolei wzmacniać integralność wiązania S–S przy odpowiedniej kontroli warunków.
Sulbutiamine zawiera wiele heteroatomów, w tym azot, tlen i siarkę. Heteroatomy te wpływają na rozkład gęstości elektronowej w cząsteczce oraz potencjał tworzenia wiązań wodorowych.
Atomy azotu w pierścieniach pirymidynowych uczestniczą w delokalizacji elektronów w układzie aromatycznym, podczas gdy atomy tlenu grup estrowych pełnią funkcję akceptorów wiązań wodorowych. Atomy siarki w mostku disiarczkowym zwiększają polaryzowalność, co może wpływać na retencję chromatograficzną i oddziaływania z rozpuszczalnikami.
Przy masie cząsteczkowej 680.9 g/mol Sulbutiamine należy do górnego zakresu małocząsteczkowych syntetycznych związków referencyjnych. Związki o wyższej masie cząsteczkowej mogą wykazywać odmienne właściwości dyfuzji w roztworze oraz charakterystyczne wzorce migracji chromatograficznej w porównaniu z analogami o niższej masie.
Zwiększony rozmiar cząsteczki wpływa na określone zachowanie retencyjne w układach odwróconej fazy i może wymagać dostosowania nachylenia gradientu podczas optymalizacji metod analitycznych.
Obecność grup estrowych i heterocykli aromatycznych zapewnia umiarkowaną polarność, podczas gdy alifatyczne łańcuchy i mostek disiarczkowy wprowadzają charakter hydrofobowy. Ta amfifilowa równowaga wpływa na rozpuszczalność w rozpuszczalnikach organicznych oraz mieszaninach wodno-organicznych.
Dobór rozpuszczalnika podczas przygotowania analitycznego powinien uwzględniać stabilność estrów oraz unikanie długotrwałej ekspozycji na silnie kwaśne lub zasadowe warunki.
W porównawczych analizach strukturalnych Sulbutiamine może być odróżniany od niemodyfikowanych pochodnych tiaminy poprzez obecność mostka disiarczkowego i podstawień estrowych. Te modyfikacje strukturalne generują charakterystyczne czasy retencji chromatograficznej oraz profile spektroskopowe.
Wzorce fragmentacji w spektrometrii mas znacząco różnią się od tiaminy ze względu na obecność wiązania S–S oraz rozszerzonego szkieletu węglowego. Te różnice analityczne wspierają wiarygodną identyfikację w bibliotekach związków i bazach danych referencyjnych.
Techniki analizy termicznej, takie jak różnicowa kalorymetria skaningowa (DSC), mogą być stosowane do oceny przejść topnienia oraz stabilności stanu stałego. Jednorodność krystaliczna wspiera powtarzalne ważenie i przygotowanie próbek w środowiskach laboratoryjnych.
Ochrona przed wilgocią i nadmiernym ciepłem wspiera długoterminowe zachowanie integralności strukturalnej.
Jako chemiczny materiał referencyjny klasy badawczej Sulbutiamine może być integrowany z wewnętrznymi systemami dokumentacji laboratoryjnej przy użyciu unikalnego numeru CAS i identyfikatorów molekularnych. Identyfikowalność partii wspiera powtarzalność analityczną i spójne odniesienia eksperymentalne.
Wyraźne oznakowanie i szczelne opakowanie pomagają zachować integralność materiału podczas przechowywania i transportu pomiędzy laboratoriami.
Produkt jest przeznaczony wyłącznie do zastosowań laboratoryjnych i badawczych. Nie jest przeznaczony do spożycia przez ludzi ani zwierzęta, ani do zastosowań medycznych, diagnostycznych lub terapeutycznych.
