pl
Koszyk
Oxiracetam (CAS 62613-82-5) jest dostarczany przez Rexar jako chemiczny materiał referencyjny klasy badawczej do chemii analitycznej, weryfikacji strukturalnej oraz laboratoryjnych procedur porównawczych. Związek ten jest przeznaczony wyłącznie do kontrolowanych środowisk badawczych wymagających potwierdzonej tożsamości chemicznej, powtarzalnych właściwości analitycznych oraz spójnych standardów dokumentacji.
Materiał klasy badawczej dystrybuowany przez Rexar na terenie Unii Europejskiej.
Oxiracetam jest dostępny bezpośrednio poprzez sklep internetowy Rexar i dostarczany w szczelnym opakowaniu laboratoryjnym przeznaczonym do dystrybucji na terenie Unii Europejskiej.
Oxiracetam należy do klasy związków racetamowych charakteryzujących się rdzeniem 2-pirolidonu. Strukturalnie jest definiowany jako hydroksylowo podstawiona pochodna szkieletu pirolidynonowego połączona z łańcuchem bocznym acetamidu. Cząsteczka zawiera zarówno cykliczny amid (laktam), jak i końcową funkcjonalność amidową, tworząc silnie polarną strukturę małocząsteczkową.
Architektura molekularna Oxiracetamu jest stosunkowo kompaktowa, ze wzorem molekularnym C6H10N2O3 i masą cząsteczkową 158.16 g/mol. Obecność wielu atomów tlenu i azotu wpływa na wyraźny potencjał tworzenia wiązań wodorowych oraz powtarzalne zachowanie analityczne.
Pochodne racetamów posiadają wspólny rdzeń 2-okso-pirolidynowy. Różnorodność strukturalna w tej klasie wynika z podstawienia przy atomie azotu lub modyfikacji grup łańcucha bocznego przyłączonych do pierścienia laktamowego. Oxiracetam wyróżnia się podstawieniem hydroksylowym w pozycji 4 pierścienia pirolidonowego oraz obecnością ugrupowania acetamidowego.
Taki wzorzec podstawienia modyfikuje polarność, zdolność tworzenia wiązań wodorowych oraz zachowanie chromatograficzne przy zachowaniu podstawowego rdzenia laktamowego definiującego związki typu racetam.
Oxiracetam zawiera kilka grup funkcyjnych istotnych dla analizy strukturalnej:
Karbonyl laktamowy oraz karbonyl końcowego amidu generują charakterystyczne pasma absorpcji w podczerwieni. Grupa hydroksylowa może powodować szerokie sygnały rozciągające O–H w widmach IR, zależnie od warunków wiązań wodorowych.
Rdzeń pyrrolidin-2-on wykazuje stabilizację rezonansową pomiędzy wolną parą elektronową azotu a sąsiednią grupą karbonylową. Rezonans ten nadaje częściowy charakter wiązania podwójnego wiązaniu C–N, ograniczając swobodę rotacji i zwiększając sztywność molekularną.
Drugorzędowy amid w łańcuchu bocznym również wykazuje zachowanie rezonansowe, prowadzące do planarnej geometrii wiązania amidowego. Cechy te wpływają na przesunięcia chemiczne w NMR oraz częstotliwości absorpcji IR.
Ze względu na obecność zarówno karbonylowych grup amidowych, jak i grupy hydroksylowej, Oxiracetam posiada wiele miejsc donorowych i akceptorowych dla wiązań wodorowych. W stanie stałym sieci międzycząsteczkowych wiązań wodorowych mogą wpływać na stabilność sieci krystalicznej.
W roztworze oddziaływania wiązań wodorowych mogą wpływać na profile rozpuszczalności i zachowanie retencyjne w chromatografii.
Rozkład elektronowy w Oxiracetamie odzwierciedla łączny wpływ dwóch grup karbonylowych i podstawienia hydroksylowego. Ogólna polarność cząsteczki jest znacząco wyższa niż w przypadku bardziej hydrofobowych analogów racetamowych.
Ta polarność wpływa na określone zachowanie retencyjne w chromatografii odwróconej fazy i może prowadzić do krótszych czasów retencji względem mniej polarnych pochodnych w identycznych warunkach.
Spektroskopia NMR: Protonowy NMR zwykle ujawnia sygnały odpowiadające grupom metylenowym sąsiadującym z funkcjonalnościami amidowymi, wraz z sygnałami wpływanymi przez podstawienie hydroksylowe. Węglowy NMR rozróżnia atomy węgla karbonylowego, atomy węgla pierścienia oraz atomy węgla alifatycznego.
Spektroskopia IR: Charakterystyczne pasma absorpcji obejmują drgania rozciągające karbonylu amidowego oraz drgania O–H grupy hydroksylowej. Obecność dwóch grup karbonylowych umożliwia jednoznaczną identyfikację funkcjonalności amidowych.
Spektrometria mas: Analiza spektrometrii mas potwierdza masę cząsteczkową 158.16 g/mol. Ścieżki fragmentacji mogą obejmować rozszczepienie w pobliżu wiązań amidowych lub procesy odwodnienia w określonych warunkach jonizacji.
Oxiracetam zwykle występuje jako biały krystaliczny proszek. Krystaliczne małocząsteczkowe związki zawierające funkcjonalności amidowe i hydroksylowe często wykazują określone przejścia topnienia i powtarzalne zachowanie termiczne.
Międzycząsteczkowe wiązania wodorowe w sieci krystalicznej mogą wpływać na temperaturę topnienia i właściwości mechaniczne materiału stałego.
Zrównoważona obecność donorów i akceptorów wiązań wodorowych wpływa na umiarkowaną rozpuszczalność w wodzie w warunkach laboratoryjnych. Zgodność z rozpuszczalnikami organicznymi może się różnić zależnie od polarności rozpuszczalnika i zdolności tworzenia wiązań wodorowych.
Zachowanie podziałowe pomiędzy fazą wodną i organiczną zależy od polarności związku oraz braku silnie jonizujących grup przy neutralnym pH.
Modelowanie retencji w układach odwróconej fazy może uwzględniać hydrofilowość, zdolność tworzenia wiązań wodorowych oraz polarną powierzchnię cząsteczki. Obecność wielu polarnych funkcjonalności zwykle prowadzi do przewidywalnych wzorców retencji.
Optymalizacja gradientu i dobór buforów mogą wspierać separację Oxiracetamu od strukturalnie powiązanych pochodnych pirolidonu podczas opracowywania metod.
Międzynarodowe bazy danych chemicznych reprezentują Oxiracetam przy użyciu kanonicznych zapisów SMILES oraz identyfikatorów InChI. Te cyfrowe deskryptory kodują połączenia atomów i rozmieszczenie grup funkcyjnych w formacie odczytywalnym maszynowo, wspierając laboratoryjne systemy zarządzania informacją (LIMS).
Jako chemiczny materiał referencyjny klasy badawczej Oxiracetam jest dostarczany w szczelnym opakowaniu w celu zachowania stabilności podczas przechowywania i transportu. Oznaczenie partii wspiera identyfikowalność i wewnętrzną dokumentację laboratoryjną.
Jaki jest numer CAS Oxiracetamu?
Numer CAS Oxiracetamu to 62613-82-5.
W jakiej formie dostarczany jest Oxiracetam?
Produkt jest dostarczany jako biały krystaliczny proszek w szczelnym opakowaniu laboratoryjnym.
Czy produkt jest przeznaczony do stosowania przez ludzi lub zwierzęta?
Nie. Materiał jest dostarczany wyłącznie jako laboratoryjny związek referencyjny.
Czy Oxiracetam jest dostępny do wysyłki na terenie UE?
Tak. Zamówienia są realizowane poprzez sklep internetowy Rexar w szczelnym opakowaniu laboratoryjnym.
Oxiracetam posiada zwartą strukturę molekularną z ograniczoną elastycznością konformacyjną ze względu na obecność dwóch wiązań amidowych i podstawienia hydroksylowego. Wiązania amidowe wykazują częściowy charakter wiązania podwójnego, ograniczając rotację i wpływając na określoną geometrię molekularną.
Przestrzenna orientacja pomiędzy pierścieniem pirolidonowym a łańcuchem bocznym acetamidu może wpływać na możliwość tworzenia wewnątrzcząsteczkowych wiązań wodorowych. Chociaż stabilne wewnątrzcząsteczkowe wiązania wodorowe nie muszą dominować w roztworze, przejściowe oddziaływania mogą występować zależnie od środowiska rozpuszczalnika i temperatury.
Chociaż Oxiracetam występuje głównie w stabilnej konfiguracji laktamowej, w chemii cyklicznych amidów można teoretycznie rozważać równowagi tautomerów. Tautomeria keto–enol jest zwykle niekorzystna w prostych układach laktamowych, jednak koncepcyjna analiza struktur rezonansowych pozostaje istotna w dyskusjach strukturalnych.
Dominacja formy amidowej w standardowych warunkach laboratoryjnych wspiera spójne zachowanie spektroskopowe i powtarzalną identyfikację analityczną.
Obecność grup hydroksylowych i amidowych umożliwia oddziaływania z polarnymi rozpuszczalnikami poprzez wiązania wodorowe. W układach wodnych wokół polarnych miejsc mogą tworzyć się otoczki hydratacyjne wpływające na szybkość rozpuszczania i wydajność chromatograficzną.
Dynamika solwatacji może różnić się pomiędzy rozpuszczalnikami protonowymi i aprotonowymi. Równowaga donor–akceptor wiązań wodorowych wpływa na zgodność rozpuszczalnikową i kształt pików w chromatografii cieczowej.
Stabilność termodynamiczna Oxiracetamu w kontrolowanych warunkach laboratoryjnych wynika z braku wysoce reaktywnych podstawników. Wiązania amidowe są generalnie odporne na spontaniczną hydrolizę w neutralnych warunkach przechowywania.
Podwyższona temperatura lub ekstremalne środowiska pH mogą wpływać na stabilność strukturalną; dlatego standardowe zalecenia dotyczące przechowywania wspierają zachowanie integralności materiału.
W stanie stałym cząsteczki Oxiracetamu mogą układać się poprzez wiązania wodorowe pomiędzy atomami tlenu karbonylowego amidów a grupami hydroksylowymi. Takie oddziaływania stabilizują upakowanie kryształów i wpływają na przejścia topnienia.
Współdziałanie wiązań wodorowych i sił van der Waalsa wpływa na powtarzalną morfologię krystaliczną materiałów klasy badawczej.
W porównaniu z bardziej hydrofobowymi analogami racetamowymi Oxiracetam wykazuje zwiększoną polarność ze względu na podstawienie hydroksylowe i stosunkowo niską liczbę atomów węgla. Ta zwiększona polarność może wpływać na retencję chromatograficzną i zachowanie podziałowe.
W układach odwróconej fazy bardziej polarne pochodne zwykle eluują wcześniej niż aromatycznie podstawione analogi. Takie modelowanie porównawcze wspiera analityczne różnicowanie w obrębie klasy racetamów.
Modelowanie retencji może uwzględniać obliczoną polarną powierzchnię cząsteczki (PSA), liczbę akceptorów wiązań wodorowych oraz estymacje logP. Cechy strukturalne Oxiracetamu prowadzą do mierzalnego udziału w polarnej powierzchni względem innych pochodnych pirolidonu.
Optymalizacja składu fazy ruchomej, nachylenia gradientu i warunków buforowych umożliwia precyzyjną separację w wieloskładnikowych procedurach analitycznych.
Modelowanie obliczeniowe Oxiracetamu może obejmować ocenę kątów torsyjnych pomiędzy łańcuchem acetamidowym a pierścieniem laktamowym. Chociaż rezonans amidowy ogranicza rotację, niewielkie różnice konformacyjne mogą występować wokół sąsiednich wiązań pojedynczych.
Takie modelowanie wspiera interpretację poszerzenia linii widmowych i subtelnych różnic przesunięć chemicznych NMR w różnych warunkach.
Powtarzalna forma krystaliczna ma kluczowe znaczenie dla materiałów referencyjnych stosowanych w procedurach porównawczych. Określone zachowanie podczas topnienia i spójna morfologia cząstek wspierają niezawodność laboratoryjną.
Szczelne opakowanie i kontrolowane warunki przechowywania minimalizują wpływ środowiska i pomagają zachować stabilne właściwości analityczne w czasie.
Produkt jest przeznaczony wyłącznie do zastosowań laboratoryjnych i badawczych. Nie jest przeznaczony do spożycia przez ludzi ani zwierzęta, ani do zastosowań medycznych, diagnostycznych lub terapeutycznych. Związek nie jest przeznaczony do diagnozowania, leczenia ani zapobiegania jakimkolwiek chorobom.
