pl
Koszyk
Teacrine, znany również jako Theacrine, jest dostarczany przez Rexar jako chemiczny materiał referencyjny do chemii analitycznej, identyfikacji związków oraz laboratoryjnych procedur porównawczych. Materiał ten jest przeznaczony wyłącznie do kontrolowanych środowisk badawczych wymagających zweryfikowanej tożsamości chemicznej oraz spójnych parametrów jakości referencyjnej.
Materiał klasy badawczej dystrybuowany przez Rexar na terenie Unii Europejskiej.
Teacrine (CAS 2309-49-1) jest dostępny bezpośrednio poprzez sklep internetowy Rexar i dostarczany w szczelnym opakowaniu laboratoryjnym przeznaczonym do dystrybucji na terenie UE. Każda partia jest oznaczona dla potrzeb identyfikowalności wewnętrznej i zastosowań referencyjnych.
Rexar Technical Compound Datasheet (PDF)
Karta charakterystyki substancji niebezpiecznej (SDS)
Dane dotyczące struktury molekularnej oraz wybrane właściwości fizykochemiczne można znaleźć w publicznej bazie danych: Teacrine w PubChem
Teacrine | Theacrine | CAS: 2309-49-1 | Wzór molekularny: C9H12N4O3 | Masa cząsteczkowa: 224.22 g/mol.
Teacrine należy do klasy alkaloidów purynowych i jest strukturalnie powiązany z pochodnymi metyloksantyn. Rdzeń strukturalny składa się z podstawionego układu pierścienia purynowego zawierającego cztery grupy metylowe oraz trzy grupy karbonylowe.
Obecność wielu grup karbonylowych oraz atomów azotu w pierścieniu wpływa na polarność i potencjał tworzenia wiązań wodorowych. Te cechy strukturalne oddziałują na rozpuszczalność, retencję chromatograficzną i właściwości spektroskopowe.
Teacrine posiada wspólny szkielet purynowy ze związkami takimi jak kofeina i teobromina, jednak różnice w stopniu utlenienia i wzorcu podstawienia prowadzą do odmiennych właściwości fizykochemicznych. Dodatkowa funkcjonalność karbonylowa odróżnia pochodne kwasu tetrametylomoczowego od klasycznych metyloksantyn.
Z analitycznego punktu widzenia różnice te są widoczne w czasie retencji chromatograficznej, maksimach absorpcji UV oraz zachowaniu fragmentacyjnym w warunkach LC-MS.
Cząsteczka nie zawiera silnie jonizujących grup funkcyjnych w warunkach obojętnych, co wpływa na jej mobilność chromatograficzną w układach odwróconej fazy.
Teacrine jest zwykle obserwowany jako biały do lekko kremowego krystaliczny proszek. Profil rozpuszczalności zależy od polarności rozpuszczalnika, przy umiarkowanej rozpuszczalności w polarnych rozpuszczalnikach organicznych i ograniczonej rozpuszczalności w układach niepolarnych.
Kluczowe właściwości fizykochemiczne istotne podczas pracy laboratoryjnej obejmują:
Teacrine może być stosowany jako jakościowy materiał referencyjny w procedurach analitycznych obejmujących porównanie czasu retencji, potwierdzenie widmowe i weryfikację składu w standardowych warunkach laboratoryjnych.
W układach HPLC odwróconej fazy Teacrine wykazuje umiarkowaną retencję zależną od składu fazy ruchomej i polarności kolumny. Systemy elucji gradientowej mogą być stosowane do optymalizacji rozdziału od strukturalnie pokrewnych pochodnych purynowych.
Długości fal detekcji UV są zwykle dobierane na podstawie maksimów absorpcji chromoforu purynowego.
W warunkach jonizacji elektrosprejowej Teacrine może generować charakterystyczne wzorce fragmentacji związane z odszczepianiem grup metylowych i fragmentacją układu purynowego. Sygnatury te wspierają potwierdzenie struktury podczas walidacji analitycznej.
Jako materiał krystaliczny Teacrine może wykazywać określone uporządkowanie sieci krystalicznej. Dyfrakcja rentgenowska proszków (XRPD) może być stosowana do oceny tożsamości fazy krystalicznej. Występowanie polimorfizmu może wpływać na rozpuszczalność i właściwości użytkowe.
Analiza termiczna może wskazywać rozkład zamiast wyraźnie określonego punktu topnienia. Różnicowa kalorymetria skaningowa (DSC) oraz analiza termograwimetryczna (TGA) mogą być wykorzystywane do oceny stabilności termicznej w kontrolowanych warunkach laboratoryjnych.
Teacrine jest indeksowany w bazach danych chemicznych jako alkaloid purynowy i pochodna kwasu metylomoczowego. Dane rejestrowe zazwyczaj obejmują diagramy strukturalne, zapis SMILES oraz identyfikatory InChI służące do weryfikacji związku.
Jaki jest numer CAS Teacrine?
Numer CAS Teacrine to 2309-49-1.
Czy Teacrine jest strukturalnie powiązany z kofeiną?
Tak. Oba związki posiadają szkielet purynowy, choć różnią się wzorcem podstawienia i utlenienia.
W jakiej formie dostarczany jest Teacrine?
Produkt jest dostarczany jako biały do lekko kremowego krystaliczny proszek w szczelnym opakowaniu laboratoryjnym.
Czy Teacrine może być używany do walidacji metod chromatograficznych?
Tak, gdy jest stosowany jako jakościowy związek referencyjny zgodnie z odpowiednimi procedurami laboratoryjnymi.
Czy produkt jest przeznaczony do stosowania przez ludzi lub zwierzęta?
Nie. Materiał jest dostarczany wyłącznie jako laboratoryjny związek referencyjny.
Czy Teacrine jest dostępny do wysyłki na terenie UE?
Tak. Zamówienia są realizowane poprzez sklep internetowy Rexar w szczelnym opakowaniu laboratoryjnym.
Rdzeń purynowy Teacrine składa się ze skondensowanego układu pierścieni imidazolowo-pirymidynowych. Rozkład elektronowy w obrębie heterocyklicznej struktury jest modyfikowany przez podstawienia metylowe w pozycjach 1,3,7 i 9. Podstawienia te wpływają na gęstość elektronową i mogą oddziaływać na maksima absorpcji UV oraz zachowanie jonizacyjne.
Obecność trzech grup karbonylowych prowadzi do określonej konfiguracji elektronowej. Sprzężenie w obrębie układu purynowego skutkuje charakterystycznymi wzorcami absorpcji UV, zwykle obserwowanymi w zakresie 250–280 nm w zależności od rozpuszczalnika i stężenia.
Pomimo pełnej metylacji czterech atomów azotu Teacrine zachowuje wiele grup karbonylowych zdolnych do działania jako akceptory wiązań wodorowych. W stanie stałym oddziaływania międzycząsteczkowe mogą obejmować siły dipol–dipol oraz słabe wiązania wodorowe z udziałem atomów tlenu grup karbonylowych.
Oddziaływania te wpływają na krystaliczność, morfologię proszku i zachowanie podczas rozpuszczania.
Właściwości rozpuszczalności zależą od polarności rozpuszczalnika. Teacrine zazwyczaj wykazuje:
Ocena rozpuszczalności może mieć znaczenie podczas opracowywania metod analitycznych i badań porównawczych.
Chociaż Teacrine nie zawiera silnie jonizujących grup funkcyjnych w warunkach obojętnych, ekstremalne środowiska pH mogą wpływać na stabilność. Hydroliza kwasowa lub zasadowa w warunkach degradacji wymuszonej może być oceniana podczas badań stabilności.
Ocena stabilności laboratoryjnej może obejmować ekspozycję na:
Badania te pomagają zrozumieć ścieżki degradacji i zapewnić specyficzność analityczną.
W warunkach MS fragmentacja może zachodzić poprzez demetylację lub rozszczepienie układu pierścienia purynowego. Charakterystyczne jony fragmentacyjne wspierają potwierdzenie związku w procedurach LC-MS.
Z strukturalnego punktu widzenia Teacrine różni się od kofeiny głównie utlenieniem określonych pozycji pierścienia. Ta różnica strukturalna wpływa na polarność i retencję chromatograficzną.
Różnice w czasie retencji mogą być wykorzystywane do analitycznego rozróżniania pokrewnych pochodnych purynowych.
Teacrine może występować w postaci krystalicznej o określonych strukturach sieciowych. Wariacje polimorficzne mogą wpływać na szybkość rozpuszczania i właściwości przepływu proszku. Analiza XRPD może być wykorzystywana do oceny spójności stanu stałego.
Laboratoria kontroli jakości mogą stosować wiele technik analitycznych do potwierdzania tożsamości:
Czy Teacrine zawiera układ pierścienia purynowego?
Tak. Struktura opiera się na podstawionym szkielecie purynowym.
Czy Teacrine jest klasyfikowany jako pochodna kwasu metylomoczowego?
Tak. Chemicznie identyfikowany jest jako 1,3,7,9-tetramethyluric acid.
Czy podstawienia metylowe wpływają na zachowanie analityczne?
Tak. Grupy metylowe wpływają na polarność, czas retencji i wzorce fragmentacji.
Czy polimorfizm ma znaczenie dla zastosowań referencyjnych?
Spójność stanu stałego może wpływać na właściwości użytkowe, ale nie zmienia tożsamości molekularnej.
Wyłączenie odpowiedzialności:
Produkt jest przeznaczony wyłącznie do zastosowań laboratoryjnych i badawczych. Nie jest przeznaczony do spożycia przez ludzi ani zwierzęta, ani do zastosowań medycznych, diagnostycznych lub terapeutycznych.
