pl
Koszyk
ALT-711 (Alagebrium Chloride) jest oferowany przez Rexar jako chemiczny materiał referencyjny klasy badawczej do chemii analitycznej, identyfikacji związków oraz porównawczych procedur laboratoryjnych. Chemicznie identyfikowany jako 2-(4,5-dimethyl-1,3-thiazol-3-ium-3-yl)-1-phenylethanone chloride, ten sól tiazoliowa łączy podstawiony pierścień tiazoliowy, region ketonowy zawierający grupę fenylową oraz przeciwjon chlorkowy i jest przeznaczony wyłącznie do kontrolowanych środowisk badawczych wymagających zweryfikowanej tożsamości chemicznej, spójnej dokumentacji strukturalnej oraz powtarzalnych porównań analitycznych.
Materiał klasy badawczej dystrybuowany przez Rexar na terenie Unii Europejskiej.
ALT-711 (Alagebrium Chloride) (CAS 341028-37-3) jest dostarczany w szczelnie zamkniętym opakowaniu laboratoryjnym w celu zapewnienia identyfikowalności, integralności podczas przechowywania oraz właściwych procedur postępowania laboratoryjnego.
Rexar Technical Compound Datasheet (PDF)
Dane dotyczące struktury molekularnej oraz wybranych właściwości fizykochemicznych można znaleźć tutaj: ALT-711 (Alagebrium Chloride) w PubChem
ALT-711 (Alagebrium Chloride) jest organiczną solą tiazoliową o wzorze cząsteczkowym C13H14ClNOS. Jego architektura molekularna składa się z dodatnio naładowanego podstawionego pierścienia tiazoliowego połączonego poprzez jednostkę metylenową z aromatycznym regionem ketonowym, wraz z przeciwjonem chlorkowym.
Struktura zawiera jeden atom azotu, jeden atom tlenu, jeden atom siarki i jeden przeciwjon chlorkowy. Aromatyczny pierścień fenylowy, funkcja karbonylowa, heteroaromatyczny układ tiazoliowy oraz charakter jonowy zapewniają charakterystyczne cechy strukturalne odpowiednie do charakterystyki chromatograficznej, spektrometrii mas i analizy spektroskopowej.
Charakterystycznym elementem strukturalnym ALT-711 jest obecność podstawionego pierścienia tiazoliowego. Ten pięcioczłonowy układ heteroaromatyczny zawiera zarówno azot, jak i siarkę i posiada formalny dodatni ładunek w obrębie struktury molekularnej.
Dwa podstawniki metylowe są przyłączone do szkieletu tiazoliowego. Wraz z heteroatomami i kationowym charakterem pierścienia te elementy strukturalne zapewniają charakterystyczne środowiska chemiczne, które mogą wspierać porównawczą identyfikację analityczną.
ALT-711 zawiera region ketonowy podstawiony grupą fenylową, połączony z układem tiazoliowym poprzez łącznik metylenowy. Grupa karbonylowa wprowadza silnie polarną cechę strukturalną w sąsiedztwie aromatycznego pierścienia fenylowego.
Ten aromatyczny region ketonowy zapewnia rozróżnialne cechy spektroskopowe i chromatograficzne i może przyczyniać się do charakterystycznych szlaków fragmentacji podczas analizy spektrometrią mas.
Wzór cząsteczkowy C13H14ClNOS opisuje strukturę zawierającą węgiel, wodór, chlor, azot, tlen i siarkę rozmieszczone w kilku chemicznie odmiennych regionach strukturalnych.
Połączenie aromatycznych, karbonylowych, heterocyklicznych i jonowych elementów strukturalnych zapewnia wiele markerów analitycznych do porównawczej identyfikacji związku.
ALT-711 zawiera grupę karbonylową ketonu położoną pomiędzy pierścieniem fenylowym a regionem tiazoliowym połączonym poprzez metylen. Funkcja ta w znacznym stopniu wpływa na lokalną polarność i właściwości spektroskopowe cząsteczki.
Grupa karbonylowa może powodować wyraźne pasmo absorpcji w podczerwieni oraz rozróżnialny rezonans węgla podczas analizy NMR węgla. Jej położenie w sąsiedztwie pierścienia aromatycznego może również wpływać na rozkład elektronów w tej części struktury.
Atom azotu w ALT-711 jest wbudowany w dodatnio naładowany pierścień tiazoliowy. Tworzy to chemicznie odrębne środowisko azotowe w porównaniu z neutralnymi funkcjami aminowymi lub amidowymi.
Trwały charakter kationowy związany z układem tiazoliowym ma znaczenie dla zachowania podczas jonizacji, retencji chromatograficznej oraz oddziaływań z polarnymi rozpuszczalnikami i fazami stacjonarnymi.
Pierścień tiazoliowy zawiera jeden atom siarki jako część pięcioczłonowego heteroaromatycznego szkieletu. Atom siarki wpływa na właściwości elektronowe i strukturalne układu pierścieniowego.
Jego obecność zapewnia dodatkowy marker elementarny, który może wspierać identyfikację związku poprzez analizę dokładnej masy, ocenę składu pierwiastkowego i porównanie z uwierzytelnionymi danymi referencyjnymi.
ALT-711 jest dostarczany jako sól chlorkowa. Dodatnio naładowany składnik tiazoliowy jest zatem połączony z przeciwjonem chlorkowym, tworząc ogólnie elektrycznie obojętną kompozycję soli.
Obecność przeciwjonu chlorkowego odróżnia Alagebrium Chloride od alternatywnych form z innymi przeciwjonami tego samego kationowego szkieletu molekularnego i powinna być uwzględniona podczas weryfikacji masy cząsteczkowej i opracowywania metod analitycznych.
Dwie grupy metylowe są przyłączone do sąsiadujących pozycji pierścienia tiazoliowego. Te niewielkie podstawniki alifatyczne tworzą charakterystyczne środowiska protonowe i węglowe, jednocześnie modyfikując wzorzec podstawienia układu heteroaromatycznego.
Grupy metylowe mogą dostarczać łatwo rozróżnialnych rezonansów podczas analizy protonowego NMR i NMR węgla oraz wspierać weryfikację strukturalną.
Jednostka metylenowa łączy region azotowy tiazolium z aromatyczną częścią cząsteczki zawierającą grupę karbonylową. Łącznik ten oddziela kationowy heterocykl od regionu fenyloketonowego, zachowując jednocześnie zwartą architekturę molekularną.
Środowisko metylenowe może zapewniać rozróżnialny sygnał protonowy i węglowy w NMR oraz może uczestniczyć w charakterystycznych szlakach fragmentacji podczas analizy spektrometrią mas.
ALT-711 łączy hydrofobowy aromatyczny region fenylowy z polarną grupą karbonylową i trwale naładowanym układem tiazoliowym. Powoduje to mieszany charakter strukturalny obejmujący powierzchnię aromatyczną wraz z wyraźnymi funkcjami jonowymi i polarnymi.
Równowaga ta ma znaczenie przy doborze rozpuszczalników, przygotowaniu próbek, warunkach chromatograficznych i technikach jonizacji.
Pierścień fenylowy i pierścień tiazoliowy tworzą stosunkowo sztywne regiony strukturalne, podczas gdy pośredni segment karbonylowo-metylenowy umożliwia ograniczoną zmienność konformacyjną pomiędzy tymi elementami molekularnymi.
W standardowej reprezentacji molekularnej Alagebrium Chloride nie występuje zdefiniowane tetraedryczne centrum stereogeniczne.
W warunkach chromatografii cieczowej na retencję mogą wpływać aromatyczny pierścień fenylowy, trwale naładowany układ tiazoliowy, funkcja karbonylowa, heteroatomy oraz ogólna równowaga między hydrofobowymi i jonowymi regionami strukturalnymi.
Czas retencji i kształt piku mogą się różnić w zależności od składu fazy ruchomej, siły jonowej, pH, chemii fazy stacjonarnej, temperatury i stężenia próbki.
Metody LC mogą być stosowane do jakościowego porównania tożsamości, profilowania czystości oraz weryfikacji czasu retencji ALT-711 jako materiału referencyjnego.
Ponieważ związek zawiera zarówno aromatyczny region hydrofobowy, jak i trwale naładowany układ heterocykliczny, może być konieczna optymalizacja składu fazy ruchomej i chemii fazy stacjonarnej w celu uzyskania odpowiedniej retencji i symetrii piku.
Przy masie cząsteczkowej około 267,77 g/mol dla soli chlorkowej ALT-711 mieści się w zakresie mas odpowiednim do rutynowych analiz LC-MS. Jego jonowa struktura tiazoliowa może wspierać efektywne wykrywanie w odpowiednich warunkach spektrometrii mas.
Interpretacja danych spektrometrii mas powinna uwzględniać jonowy charakter związku oraz obecność przeciwjonu chlorkowego. Fragmentacja może obejmować region fenyloketonowy, łącznik metylenowy, podstawniki metylowe lub szkielet tiazoliowy i może wspierać potwierdzenie struktury przy porównaniu z uwierzytelnionymi danymi referencyjnymi.
Analiza protonowego NMR może wykazywać charakterystyczne rezonanse związane z aromatycznymi protonami fenylowymi, środowiskiem protonowym związanym z tiazolium, podstawnikami metylowymi i łącznikiem metylenowym.
Analiza NMR węgla może dostarczać rozróżnialnych sygnałów odpowiadających aromatycznym atomom węgla, atomom węgla heterocyklicznego, atomom węgla metylowego, atomowi węgla metylenowego i atomowi węgla karbonylowego ketonu.
Analiza w podczerwieni może ujawnić charakterystyczne pasma absorpcji związane z karbonylem ketonu, aromatycznymi wiązaniami C-H, alifatycznymi wiązaniami C-H oraz drganiami strukturalnymi związanymi z układem pierścienia heteroaromatycznego.
Karbonyl ketonu może zapewniać wyraźne pasmo absorpcji wspierające porównanie strukturalne przy ocenie względem uwierzytelnionego widma referencyjnego.
Aromatyczny pierścień fenylowy i heteroaromatyczny szkielet tiazoliowy ALT-711 mogą umożliwiać chromatograficzną detekcję UV. Odpowiednie długości fal detekcji powinny być dobierane na podstawie zmierzonych właściwości absorpcyjnych oraz zwalidowanych metod laboratoryjnych.
Oczekuje się, że regiony aromatyczne i heteroaromatyczne będą w znacznym stopniu wpływały na profil absorpcji elektronowej związku.
Pierścień tiazoliowy stanowi elektronicznie odrębny heteroaromatyczny element strukturalny w ALT-711. W połączeniu z regionem karbonylowym zawierającym fenyl ta architektura zapewnia wiele markerów strukturalnych i optycznych do porównawczej identyfikacji analitycznej.
Rozkład funkcji aromatycznych, heteroaromatycznych i karbonylowych może przyczyniać się do charakterystycznego zachowania w zakresie UV i spektroskopii w odpowiednich warunkach analitycznych.
ALT-711 (Alagebrium Chloride) jest dostarczany w postaci stałego materiału laboratoryjnego. Właściwości stanu stałego, takie jak krystaliczność, morfologia cząstek, wilgotność resztkowa i zawartość rozpuszczalników resztkowych, mogą zależeć od procesu produkcji i oczyszczania.
Laboratoria analityczne mogą w stosownych przypadkach wykorzystywać zachowanie termiczne, analizę proszku lub porównanie spektroskopowe jako dodatkowe wskaźniki tożsamości.
ALT-711 może służyć jako jakościowy związek referencyjny w weryfikacji strukturalnej i porównawczych procedurach analitycznych obejmujących LC-MS, HPLC, NMR i spektroskopię w podczerwieni. Procedury laboratoryjne mogą obejmować porównanie czasu retencji, potwierdzenie masy cząsteczkowej oraz porównawcze profilowanie widmowe.
ALT-711 można strukturalnie sklasyfikować jako podstawioną sól tiazoliową zawierającą region fenyloketonowy, kationowy pierścień heteroaromatyczny oraz przeciwjon chlorkowy.
Jego szkielet molekularny stanowi charakterystyczną architekturę jonowo-aromatyczną do porównawczych procedur analitycznych obejmujących sole tiazoliowe, związki heteroaromatyczne i pokrewne materiały referencyjne zawierające grupy karbonylowe.
Struktura molekularna zawiera niepodstawiony pierścień fenylowy połączony z regionem karbonylowym, natomiast heteroaromatyczny pierścień tiazoliowy zawiera dwa sąsiadujące podstawniki metylowe.
Ten asymetryczny układ zapewnia rozróżnialne środowiska protonowe i węglowe, które mogą wspierać weryfikację strukturalną za pomocą NMR i porównania chromatograficznego.
Struktura molekularna zawiera trwale naładowany region tiazoliowy, w którym dodatni ładunek jest związany z heteroaromatycznym układem zawierającym azot.
Ta jonowa architektura odróżnia ALT-711 od neutralnych pochodnych tiazolu i może istotnie wpływać na rozpuszczalność, zachowanie chromatograficzne i odpowiedź spektrometrii mas.
Struktura ALT-711 zawiera atomy azotu, tlenu i siarki znajdujące się w chemicznie odmiennych środowiskach. Azot i siarka są wbudowane w układ tiazoliowy, natomiast tlen występuje w funkcji karbonylowej ketonu.
Te środowiska heteroatomów wpływają na polarność molekularną, charakter jonowy i właściwości spektroskopowe.
ALT-711 zawiera jedną funkcję karbonylową ketonu przylegającą do pierścienia fenylowego. To środowisko karbonylowe wpływa na polarność molekularną i zapewnia charakterystyczny marker spektroskopowy.
Atom węgla karbonylowego może dawać charakterystyczny rezonans w NMR węgla, natomiast jego zachowanie drganiowe może powodować wyraźne pasmo absorpcji w podczerwieni.
Trwały dodatni ładunek składnika tiazoliowego nadaje ALT-711 charakterystyczne właściwości jonizacyjne. Przeciwjon chlorkowy oraz rozmieszczenie heteroatomów powinny być uwzględnione podczas interpretacji danych spektrometrii mas.
Skład fazy ruchomej, układ rozpuszczalników i parametry aparatu mogą wpływać na obserwowane formy jonowe, intensywność odpowiedzi oraz zachowanie chromatograficzne.
Wzór cząsteczkowy C13H14ClNOS zawiera jeden atom azotu i jeden atom siarki w szkielecie tiazoliowym, jeden atom tlenu w grupie karbonylowej oraz jeden przeciwjon chlorkowy.
Teoretyczny skład pierwiastkowy może wspierać weryfikację tożsamości w połączeniu z wysokorozdzielczą spektrometrią mas i analizą spektroskopową.
Jako chemiczny materiał referencyjny ALT-711 (Alagebrium Chloride) może być stosowany do jakościowych porównań strukturalnych, rozwoju metod oraz analitycznej weryfikacji tożsamości w laboratoriach badających sole tiazoliowe, aromatyczne ketony, jonowe związki heterocykliczne lub pokrewne materiały referencyjne.
Powtarzalność analityczna zależy od spójnego przygotowania próbek, zwalidowanych parametrów aparatury, odpowiedniej dokumentacji referencyjnej oraz kontrolowanych warunków przechowywania.
Każda jednostka jest dostarczana w szczelnie zamkniętym opakowaniu laboratoryjnym zaprojektowanym w celu zachowania integralności materiału podczas przechowywania i transportu. Oznaczenie numeru partii wspiera identyfikowalność oraz wewnętrzną dokumentację w kontrolowanych środowiskach badawczych.
Opakowanie powinno pozostawać zamknięte, gdy materiał nie jest używany, i powinno być chronione przed wilgocią, nadmiernym ciepłem oraz bezpośrednim światłem.
Jaki jest numer CAS ALT-711 (Alagebrium Chloride)?
Numer CAS to 341028-37-3.
Jaki jest PubChem CID ALT-711?
Identyfikator związku PubChem to 216306.
Jaki jest wzór cząsteczkowy ALT-711 (Alagebrium Chloride)?
Wzór cząsteczkowy to C13H14ClNOS.
Jaka jest masa cząsteczkowa ALT-711 (Alagebrium Chloride)?
Masa cząsteczkowa wynosi około 267,77 g/mol.
Jaka jest nazwa chemiczna ALT-711?
Nazwa chemiczna to 2-(4,5-dimethyl-1,3-thiazol-3-ium-3-yl)-1-phenylethanone chloride.
Do jakiej klasy strukturalnej należy ALT-711?
ALT-711 jest podstawioną solą tiazoliową zawierającą region fenyloketonowy i przeciwjon chlorkowy.
Ile atomów azotu zawiera ALT-711?
Struktura molekularna zawiera jeden atom azotu.
Ile atomów siarki zawiera ALT-711?
Struktura molekularna zawiera jeden atom siarki.
Jaki przeciwjon występuje w Alagebrium Chloride?
Związek zawiera chlorek jako przeciwjon.
Czy ten produkt jest przeznaczony do stosowania u ludzi lub zwierząt?
Nie. Materiał jest dostarczany wyłącznie jako laboratoryjny związek referencyjny.
Zastrzeżenie:
Produkt jest dostarczany wyłącznie jako chemiczny materiał referencyjny do celów laboratoryjnych i analitycznych. Nie jest przeznaczony do spożycia przez ludzi ani zwierzęta. Nie jest przeznaczony do stosowania jako żywność, suplement diety, kosmetyk, produkt leczniczy ani do celów diagnostycznych lub terapeutycznych.
