pl
Koszyk
9-Methyl-β-carboline (9-Me-BC) (CAS 2521-07-5) jest dostarczany przez Rexar jako chemiczny materiał referencyjny klasy badawczej do chemii analitycznej, weryfikacji strukturalnej oraz laboratoryjnych procedur porównawczych. Ten heteroaromatyczny związek jest przeznaczony wyłącznie do kontrolowanych środowisk badawczych wymagających potwierdzonej tożsamości chemicznej, powtarzalnych właściwości analitycznych oraz spójnych standardów dokumentacji.
Materiał klasy badawczej dystrybuowany przez Rexar na terenie Unii Europejskiej.
9-Me-BC jest dostępny bezpośrednio poprzez sklep internetowy Rexar i dostarczany w szczelnym opakowaniu laboratoryjnym przeznaczonym do dystrybucji na terenie Unii Europejskiej.
Rexar Technical Compound Datasheet (PDF)
Karta charakterystyki substancji niebezpiecznej (SDS)
9-Methyl-β-carboline należy do klasy strukturalnej pochodnych β-karboliny, które charakteryzują się trójpierścieniowym heteroaromatycznym szkieletem składającym się ze skondensowanego układu indolowego i pirydynowego. Rdzeń strukturalny, pyrido[3,4-b]indol, reprezentuje skondensowany układ pierścieniowy, w którym dwa układy aromatyczne współdzielą wspólne wiązanie, tworząc rozszerzoną sprzężoną sieć elektronów π.
Dodanie grupy metylowej w pozycji 9 modyfikuje rozkład steryczny i elektronowy przy zachowaniu ogólnej planarnej struktury aromatycznej. Taki wzorzec podstawienia definiuje klasyfikację rejestrową związku i odróżnia go od niepodstawionych analogów β-karboliny.
β-Karboliny są heterocyklicznymi związkami zbudowanymi z połączonych elementów benzenowych, pirolowych i pirydynowych. Kondensacja tych układów aromatycznych prowadzi do powstania sztywnej, planarnej architektury molekularnej z rozległą delokalizacją elektronów w obrębie sprzężonego układu.
Planarność takich skondensowanych układów wpływa na charakterystyczne sygnatury spektroskopowe, szczególnie w spektroskopii UV-Vis, gdzie sprzężone układy π wykazują określone maksima absorpcji. Aromatyczny charakter struktury wpływa również na zachowanie retencyjne w układach chromatografii odwróconej fazy.
Aromatyczność 9-Me-BC wynika z delokalizowanego układu elektronów π rozciągającego się na cały skondensowany układ pierścieniowy. Zgodnie z regułą Hückla planarne cykliczne układy zawierające określoną liczbę elektronów π wykazują stabilizację aromatyczną. Szkielet β-karboliny spełnia te kryteria, tworząc stabilny heteroaromatyczny związek.
Atomy azotu obecne w układzie pierścieniowym wpływają na rozkład elektronowy i zachowanie protonacyjne w określonych warunkach pH. Heteroaromatyczne atomy azotu mogą uczestniczyć w równowagach kwasowo-zasadowych, wpływając na rozpuszczalność i właściwości chromatograficzne.
Wzór molekularny C12H10N2 opisuje kompaktowy aromatyczny heterocykl złożony z atomów węgla, wodoru i azotu. Skondensowany układ trójpierścieniowy zawiera naprzemienne wiązania pojedyncze i podwójne zgodne z aromatycznymi strukturami rezonansowymi.
W protonowym NMR protony aromatyczne zwykle pojawiają się w zakresie przesunięć chemicznych charakterystycznych dla układów benzenopodobnych. Podstawienie w pozycji 9 może powodować niewielkie efekty ekranowania lub odsłaniania zależnie od rozkładu elektronowego. Analiza 13C NMR ujawnia sygnały odpowiadające aromatycznym środowiskom węglowym i podstawieniu metylowemu.
Spektroskopia IR może wykazywać charakterystyczne drgania rozciągające aromatycznych wiązań C-H oraz pasma deformacyjne pierścienia. Brak rozbudowanych alifatycznych łańcuchów bocznych poza grupą metylową prowadzi do stosunkowo zwartego profilu widmowego.
Dzięki rozszerzonemu układowi sprzężonemu 9-Methyl-β-carboline wykazuje absorpcję w zakresie UV związaną z przejściami elektronowymi π→π*. Heteroaromatyczne układy często wykazują określone maksima absorpcji wykorzystywane podczas detekcji analitycznej w procedurach chromatograficznych.
Detekcja UV jest powszechnie stosowana w metodach HPLC obejmujących heteroaromatyczne związki. Sprzężony układ β-karbolin wspiera powtarzalną czułość detekcji w kontrolowanych warunkach analitycznych.
W chromatografii odwróconej fazy heteroaromatyczne związki zwykle oddziałują z hydrofobowymi fazami stacjonarnymi poprzez oddziaływania π-π i siły dyspersyjne. Planarna struktura 9-Me-BC może wpływać na określone właściwości retencyjne w porównaniu z analogami niearomatycznymi.
Skład fazy ruchomej, polarność rozpuszczalnika i pH mogą wpływać na czas retencji i rozdzielczość pików. Heteroatomy azotu obecne w układzie pierścieniowym mogą wpływać na oddziaływania z rozpuszczalnikami polarnymi lub układami buforowymi podczas opracowywania metod.
Spektrometria mas potwierdza masę cząsteczkową 182.22 g/mol i może ujawniać ścieżki fragmentacji charakterystyczne dla heteroaromatycznych układów pierścieniowych. Jony fragmentacyjne mogą powstawać poprzez rozszczepienie w pobliżu atomów azotu lub w obrębie skondensowanego układu pierścieniowego.
Stabilność układów aromatycznych często prowadzi do powstawania względnie stabilnych jonów fragmentacyjnych wspierających potwierdzenie strukturalne w procedurach analitycznych.
9-Methyl-β-carboline jest zwykle spotykany jako jasnożółty do lekko kremowego krystaliczny proszek. Zabarwienie może wynikać z rozszerzonego sprzężenia oraz częściowej absorpcji światła widzialnego.
Krystaliczne heteroaromatyczne związki często wykazują określone temperatury topnienia i stabilne struktury sieci krystalicznej. Międzycząsteczkowe oddziaływania π-stacking pomiędzy planarnymi układami aromatycznymi mogą wpływać na upakowanie kryształów i zachowanie w stanie stałym.
Heteroaromatyczne związki mogą wykazywać wrażliwość na długotrwałą ekspozycję na światło lub środowisko utleniające. Przechowywanie w suchym, ciemnym miejscu w temperaturze 8–20 °C wspiera długoterminową stabilność materiału. Szczelne opakowanie laboratoryjne ogranicza wpływ czynników środowiskowych.
Ocena stabilności oksydacyjnej może być uwzględniana w porównawczych badaniach analitycznych tam, gdzie ma to znaczenie dla procedur laboratoryjnych.
Międzynarodowe bazy danych chemicznych indeksują 9-Me-BC przy użyciu deskryptorów strukturalnych takich jak SMILES i identyfikatory InChI. Te maszynowo odczytywalne reprezentacje zapewniają precyzyjne odwzorowanie połączeń atomowych i wspierają integrację z laboratoryjnymi systemami informatycznymi.
Numer CAS 2521-07-5 zapewnia globalnie rozpoznawalną identyfikację w dokumentacji i procedurach analitycznych.
Jako chemiczny materiał referencyjny klasy badawczej 9-Methyl-β-carboline jest dostarczany w szczelnym opakowaniu laboratoryjnym w celu zachowania integralności podczas przechowywania i transportu. Oznaczenia partii wspierają identyfikowalność w systemach laboratoryjnych.
Jaki jest numer CAS 9-Me-BC?
Numer CAS 9-Methyl-β-carboline to 2521-07-5.
W jakiej formie dostarczany jest 9-Me-BC?
Produkt jest dostarczany jako jasnożółty do lekko kremowego krystaliczny proszek w szczelnym opakowaniu laboratoryjnym.
Czy produkt jest przeznaczony do stosowania przez ludzi lub zwierzęta?
Nie. Materiał jest dostarczany wyłącznie jako laboratoryjny związek referencyjny.
Czy 9-Me-BC jest dostępny do wysyłki na terenie UE?
Tak. Zamówienia są realizowane poprzez sklep internetowy Rexar w szczelnym opakowaniu laboratoryjnym.
Szkielet β-karboliny obecny w 9-Methyl-β-carboline reprezentuje skondensowany heteroaromatyczny układ powstały poprzez połączenie fragmentu indolowego z pierścieniem pirydynowym. Takie skondensowane układy aromatyczne wykazują rozszerzone sprzężenie obejmujące wszystkie trzy pierścienie, prowadząc do powstania zdelokalizowanej chmury elektronów π.
Rozszerzone sprzężenie wpływa na planarność cząsteczki i energię stabilizacji aromatycznej. Planarne heteroaromatyczne związki często wykazują silne oddziaływania międzycząsteczkowe poprzez π-stacking, szczególnie w stanie stałym. Oddziaływania te mogą wpływać na krystaliczność, gęstość upakowania i zachowanie podczas topnienia.
Planarne cząsteczki aromatyczne często wykazują oddziaływania π-stacking w strukturze krystalicznej. W pochodnych β-karboliny oddziaływania te mogą zachodzić pomiędzy równoległymi płaszczyznami aromatycznymi, prowadząc do stabilizacji sieci krystalicznej.
Takie siły międzycząsteczkowe mogą wpływać na właściwości fizyczne, takie jak morfologia kryształów i stabilność stanu stałego. W kontekście analitycznym powtarzalna struktura krystaliczna wspiera stabilne profile termiczne i przewidywalne właściwości topnienia.
9-Methyl-β-carboline zawiera atomy azotu osadzone w skondensowanym układzie pierścieniowym. W zależności od warunków środowiskowych heteroatomy te mogą uczestniczyć w równowagach protonacyjnych.
Protonacja heteroaromatycznych atomów azotu może wpływać na rozpuszczalność, retencję chromatograficzną oraz właściwości spektroskopowe. W środowisku kwaśnym mogą występować mierzalne zmiany w widmach UV i zachowaniu chromatograficznym.
Choć 9-Me-BC występuje głównie w określonej konfiguracji aromatycznej, teoretyczne formy tautomeryczne mogą być rozważane w chemii heteroaromatycznej. Tautomeria obejmuje przeniesienie protonu połączone z reorganizacją wiązań podwójnych.
W sztywnych skondensowanych układach równowaga tautomerów jest zwykle silnie przesunięta w kierunku najbardziej stabilnej konfiguracji aromatycznej.
Rdzeń β-karboliny wspiera wiele struktur rezonansowych, w których gęstość elektronowa jest rozłożona na wszystkie skondensowane pierścienie. Stabilizacja rezonansowa zwiększa sztywność strukturalną i prowadzi do przewidywalnych właściwości spektroskopowych.
Podstawienie grupą metylową w pozycji 9 nie zaburza aromatyczności, ale może subtelnie wpływać na lokalne efekty ekranowania obserwowane w widmach NMR.
Heteroaromatyczne związki o rozszerzonym sprzężeniu mogą wykazywać charakterystyczną fluorescencję lub odpowiedzi fotofizyczne w określonych warunkach eksperymentalnych.
Wrażliwość na światło może wynikać z absorpcji w zakresie UV, dlatego zalecane jest przechowywanie z ograniczoną ekspozycją na światło.
W modelowaniu chromatograficznym planarne heteroaromatyczne związki mogą wykazywać charakterystyczne profile retencyjne wynikające z kombinacji oddziaływań hydrofobowych i polarnych.
Zmiana pH w układach buforowych może wpływać na stopień protonacji atomów azotu, modyfikując czas retencji podczas opracowywania metod analitycznych.
W obrębie szerszej kategorii pochodnych β-karboliny wzorce podstawienia definiują różnorodność strukturalną. Podstawienie alkilowe w różnych pozycjach pierścienia może wpływać na przeszkody steryczne i rozkład elektronowy przy zachowaniu podstawowego heteroaromatycznego szkieletu.
Podstawienie metylowe w pozycji 9 stanowi określoną modyfikację pozycyjną odróżniającą ten związek od niepodstawionej β-karboliny i innych metylowanych analogów.
Nowoczesne bazy danych chemicznych kodują pochodne β-karboliny przy użyciu deskryptorów obliczeniowych takich jak canonical SMILES, InChI i InChIKey. Deskryptory te reprezentują połączenia atomowe, kondensację pierścieni i rozmieszczenie heteroatomów w formacie maszynowo odczytywalnym.
W środowiskach laboratoryjnych identyfikatory cyfrowe wspierają unikanie błędnej identyfikacji i umożliwiają weryfikację między bazami danych. W połączeniu z numerem CAS zapewniają solidną dokumentację strukturalną.
Produkt jest przeznaczony wyłącznie do zastosowań laboratoryjnych i badawczych. Nie jest przeznaczony do spożycia przez ludzi ani zwierzęta, ani do zastosowań medycznych, diagnostycznych lub terapeutycznych.
