pl
Koszyk
Pramiracetam (CAS 68497-62-1) jest dostarczany przez Rexar jako chemiczny materiał referencyjny klasy badawczej do chemii analitycznej, weryfikacji strukturalnej oraz laboratoryjnych procedur porównawczych. Ta syntetyczna pochodna racetamu jest przeznaczona wyłącznie do kontrolowanych środowisk badawczych wymagających potwierdzonej tożsamości chemicznej, powtarzalnych właściwości analitycznych oraz spójnych standardów dokumentacji.
Materiał klasy badawczej dystrybuowany przez Rexar na terenie Unii Europejskiej.
Pramiracetam jest dostępny bezpośrednio poprzez sklep internetowy Rexar i dostarczany w szczelnym opakowaniu laboratoryjnym przeznaczonym do dystrybucji na terenie Unii Europejskiej.
Rexar Technical Compound Datasheet (PDF)
Karta charakterystyki substancji niebezpiecznej (SDS)
Pramiracetam jest podstawioną pochodną 2-okso-pirolidonu należącą do klasy syntetycznych związków racetamowych. Związek składa się z rdzenia pirolidonowego połączonego poprzez mostek acetamidowy z łańcuchem bocznym diizopropyloaminoetylowym. Taka konfiguracja strukturalna wprowadza zarówno funkcjonalność amidową, jak i trzeciorzędową aminową w zwartej architekturze molekularnej.
Wzór molekularny C14H27N3O2 oraz masa cząsteczkowa 269.38 g/mol odzwierciedlają stosunkowo wysoką zawartość azotu w porównaniu z innymi analogami racetamów. Trzeciorzędowa grupa aminowa wpływa na określoną polarność i zasadowość, co może oddziaływać na retencję chromatograficzną i profil spektroskopowy w kontrolowanych warunkach analitycznych.
Kluczowym elementem strukturalnym Pramiracetamu jest szkielet 2-okso-pirolidyn-1-yloacetamidu. Pierścień laktamowy (pirolidyn-2-on) wykazuje klasyczną stabilizację rezonansową amidów, prowadzącą do częściowego charakteru wiązania podwójnego w obrębie wiązania C–N oraz ograniczonej swobody rotacji.
Ta ograniczona geometria wspiera powtarzalne charakterystyki NMR i IR, istotne w procedurach weryfikacji strukturalnej. W obrębie pochodnych typu racetam wzorce podstawienia wokół atomu azotu oraz architektura łańcucha bocznego różnicują poszczególne związki pod względem polarności, profilu sterycznego i zachowania chromatograficznego.
Grupa di(propan-2-ylo)aminowa wprowadza centrum trzeciorzędowej aminy zwiększające lipofilowość względem prostszych analogów racetamowych. Trzeciorzędowa amina może ulegać protonacji w warunkach kwaśnych, zmieniając ruchliwość chromatograficzną i retencję zależnie od pH fazy ruchomej.
Z perspektywy chemii analitycznej zagadnienia związane ze stanem protonacji mają znaczenie podczas opracowywania metod i optymalizacji gradientu, szczególnie w systemach chromatografii cieczowej odwróconej fazy.
Obecność wielu atomów azotu zapewnia charakterystyczne sygnatury spektroskopowe. Pasma rozciągające karbonylu amidowego są zwykle obserwowane w widmach IR, podczas gdy środowiska trzeciorzędowej aminy generują charakterystyczne sygnały w analizie NMR.
Konformacja molekularna Pramiracetamu jest determinowana przez ograniczoną rotację amidową oraz objętość steryczną wprowadzaną przez podstawniki diizopropylowe. Łańcuch boczny trzeciorzędowej aminy może przyjmować wiele konformacji zależnie od środowiska rozpuszczalnika i temperatury.
Obliczeniowe modelowanie konformacyjne może obejmować ocenę kątów torsyjnych w obrębie mostka etylowego i wiązania amidowego, wspierając interpretację subtelnych zmian widmowych obserwowanych w różnych warunkach eksperymentalnych.
Połączenie polarnych grup amidowych i hydrofobowych podstawników izopropylowych prowadzi do właściwości amfifilowych. Taka równowaga polarności może wpływać na zachowanie podczas rozpuszczania i właściwości separacyjne w układach chromatograficznych.
Kluczowe parametry analityczne mogą obejmować:
Analiza spektrometrii mas potwierdza jon molekularny odpowiadający masie 269.38 g/mol. Fragmentacja może obejmować rozszczepienie wiązania amidowego lub łańcucha bocznego trzeciorzędowej aminy, generując diagnostyczne jony fragmentacyjne przydatne w procedurach potwierdzania strukturalnego.
Obecność wielu atomów azotu może wpływać na efektywność jonizacji w warunkach jonizacji elektrosprejowej lub chemicznej pod ciśnieniem atmosferycznym.
W układach chromatografii odwróconej fazy retencja Pramiracetamu może zależeć od składu fazy ruchomej, pH buforu oraz udziału modyfikatora organicznego. Protonacja trzeciorzędowej aminy może zmieniać polarność i charakterystykę retencji.
Opracowywanie metod może obejmować optymalizację nachylenia gradientu, stężenia buforu i doboru kolumny w celu uzyskania powtarzalnego kształtu pików i rozdzielczości podczas analizy wraz ze strukturalnie powiązanymi związkami.
Pramiracetam zwykle występuje jako biały krystaliczny proszek. Oddziaływania w stanie stałym mogą obejmować wiązania wodorowe pomiędzy grupami amidowymi oraz międzycząsteczkowe siły van der Waalsa stabilizujące sieć krystaliczną.
Kontrolowane warunki przechowywania wspierają zachowanie spójnego wyglądu fizycznego i właściwości analitycznych w czasie.
Pramiracetam | CAS: 68497-62-1 | Wzór molekularny: C14H27N3O2 | Masa cząsteczkowa: 269.38 g/mol.
Pramiracetam może służyć jako jakościowy materiał referencyjny w laboratoriach analitycznych prowadzących weryfikację związków, porównania czasu retencji oraz potwierdzanie spektroskopowe. Może być stosowany w procedurach walidacji metod lub profilowania porównawczego obejmującego pochodne racetamów.
Jaki jest numer CAS Pramiracetamu?
Numer CAS Pramiracetamu to 68497-62-1.
W jakiej formie dostarczany jest Pramiracetam?
Produkt jest dostarczany jako biały krystaliczny proszek w szczelnym opakowaniu laboratoryjnym.
Czy produkt jest przeznaczony do stosowania przez ludzi lub zwierzęta?
Nie. Materiał jest dostarczany wyłącznie jako laboratoryjny związek referencyjny.
Czy Pramiracetam jest dostępny do wysyłki na terenie UE?
Tak. Zamówienia są realizowane poprzez sklep internetowy Rexar w szczelnym opakowaniu laboratoryjnym.
Pramiracetam wykazuje charakterystyczny rozkład elektronowy wynikający z obecności dwóch funkcjonalności amidowych oraz centrum trzeciorzędowej aminy. Grupy karbonylowe amidów generują silne momenty dipolowe, podczas gdy trzeciorzędowa amina dostarcza bogaty elektronowo atom azotu zdolny do protonacji w kontrolowanych warunkach kwaśnych.
Modele mapowania gęstości elektronowej wskazują, że atomy tlenu grup karbonylowych działają jako główne miejsca akceptorowe wiązań wodorowych, natomiast atom azotu trzeciorzędowej aminy może uczestniczyć w równowagach protonacyjnych zależnych od pH środowiska. Cechy te wpływają na zachowanie jonizacyjne i wykrywalność analityczną w procedurach LC-MS.
Trzeciorzędowa amina obecna w Pramiracetamie wprowadza określoną zasadowość. W kwaśnych warunkach chromatograficznych może dochodzić do częściowej protonacji, skutkującej zmianą polarności i retencji chromatograficznej. W układach neutralnych lub lekko zasadowych cząsteczka może pozostawać głównie w formie nieprotonowanej.
Zrozumienie profilu jonizacji ma znaczenie w chromatografii odwróconej fazy, szczególnie podczas oceny symetrii pików, efektu tailingu oraz rozdzielczości względem innych pochodnych zawierających trzeciorzędowe aminy.
Podstawniki diizopropylowe zwiększają hydrofobową powierzchnię cząsteczki, podczas gdy grupy amidowe wprowadzają polarność. Ta amfifilowa równowaga wpływa na rozpuszczalność i oddziaływania z fazą stacjonarną w układach chromatograficznych.
W porównaniu z mniejszymi analogami racetamowymi zwiększone podstawienie alkilowe może prowadzić do umiarkowanego wzrostu retencji w identycznych warunkach gradientowych. Takie modelowanie retencji jest istotne podczas opracowywania metod wieloskładnikowych obejmujących strukturalnie powiązane związki.
W stanie stałym międzycząsteczkowe wiązania wodorowe pomiędzy grupami karbonylowymi amidów a sąsiednimi donorami wodoru mogą wpływać na stabilność sieci krystalicznej. Oddziaływania van der Waalsa pomiędzy grupami izopropylowymi dodatkowo stabilizują upakowanie kryształów.
Spójna morfologia krystaliczna wspiera powtarzalne rozpuszczanie i przygotowanie próbek analitycznych przy przechowywaniu zgodnym z zaleceniami.
W standardowych warunkach laboratoryjnych (8–20 °C, suche środowisko) związki amidowe takie jak Pramiracetam są zwykle stabilne. Podwyższona temperatura lub ekstremalne warunki pH mogą teoretycznie wpływać na szybkość hydrolizy, jednak takie warunki wykraczają poza zalecane parametry przechowywania.
Techniki analizy termicznej, takie jak różnicowa kalorymetria skaningowa (DSC), mogą być stosowane w środowiskach badawczych do charakterystyki przejść topnienia i oceny spójności stanu stałego.
W klasie racetamów podstawienie przy atomie azotu znacząco wpływa na właściwości fizykochemiczne. Rozbudowany łańcuch boczny diizopropyloaminoetylowy obecny w Pramiracetamie odróżnia go od mniejszych pochodnych poprzez zwiększenie objętości sterycznej i zmianę hydrofobowej powierzchni cząsteczki.
W badaniach profilowania porównawczego różnice strukturalne mogą objawiać się zmianami czasu retencji chromatograficznej, rozpuszczalności oraz subtelnej struktury spektroskopowej. Takie różnice są użyteczne w analitycznym różnicowaniu podczas równoległej oceny wielu analogów racetamowych.
Analiza protonowego NMR zwykle ujawnia charakterystyczne sygnały odpowiadające grupom metylowym izopropylu, protonom metinowym oraz mostkom metylenowym. Atomy węgla karbonylowego laktamu i acetamidu generują identyfikowalne sygnały w widmach 13C NMR.
Wzorce sprzężeń i stosunki integracji wspierają potwierdzenie integralności strukturalnej i odróżnienie Pramiracetamu od blisko powiązanych pochodnych pirolidonu.
Spektroskopia podczerwieni zwykle wykazuje silne pasma rozciągające karbonyl amidowy oraz drgania zginające N–H. Trzeciorzędowa amina nie wykazuje drgań rozciągających N–H, co odróżnia ją od struktur zawierających aminy drugorzędowe.
Dodatkowe tryby drgań związane z alifatycznym rozciąganiem C–H i zginaniem amidowym tworzą powtarzalny profil IR przydatny w procedurach weryfikacji tożsamości.
W warunkach jonizacji elektrosprejowej mogą być obserwowane protonowane jony molekularne. Fragmentacja może zachodzić w obrębie wiązania amidowego lub łańcucha bocznego trzeciorzędowej aminy, generując diagnostyczne jony fragmentacyjne zgodne z proponowaną strukturą.
Ścieżki fragmentacji wspierają potwierdzenie związku w połączeniu z analizą czasu retencji i wysokorozdzielczą spektrometrią mas.
Jako materiał referencyjny klasy badawczej Pramiracetam jest dostarczany w szczelnym opakowaniu laboratoryjnym w celu zachowania czystości i ograniczenia wpływu środowiska. Kontrolowane warunki przechowywania minimalizują absorpcję wilgoci i pomagają utrzymać spójne właściwości analityczne.
Oznaczenie partii wspiera identyfikowalność i dokumentację w laboratoryjnych systemach rejestracji danych, zapewniając powtarzalność w porównawczych badaniach analitycznych.
Produkt jest przeznaczony wyłącznie do zastosowań laboratoryjnych i badawczych. Nie jest przeznaczony do spożycia przez ludzi ani zwierzęta, ani do zastosowań medycznych, diagnostycznych lub terapeutycznych. Związek nie jest przeznaczony do diagnozowania, leczenia ani zapobiegania jakimkolwiek chorobom.
